حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَخَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ عَلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَسُوقُ غَنَمًا لَهُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَقَالُوا مَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا لِيَتَعَوَّذَ مِنْكُمْ فَعَمَدُوا إِلَيْهِ فَقَتَلُوهُ وَأَخَذُوا غَنَمَهُ فَأَتَوْا بِهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمْ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا} إِلَى آخِرِ الْآيَةَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Banu Sulaymdan bir kishi oʻz qoʻylarini haydab, Nabiy ﷺning ashoblaridan bir necha kishining yonidan oʻtdi va ularga salom berdi. Ular: «U sizlardan oʻzini saqlash uchungina salom berdi», deyishdi-da, unga qasd qilib, uni oʻldirishdi va qoʻylarini olib qoʻyishdi. Soʻng ularni Nabiy ﷺ huzuriga keltirishdi. Shunda Alloh azza va jalla: {Ey imon keltirganlar! Alloh yoʻlida (jangga) chiqsangiz, (haqiqatni) aniqlab oling va sizga salom bergan kishiga: ‹Sen moʻmin emassan›, demanglar} — oyatning oxirigacha — (oyatini) nozil qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Бану Сулаймдан бир киши ўз қўйларини ҳайдаб, Набий ﷺнинг ашобларидан бир неча кишининг ёнидан ўтди ва уларга салом берди. Улар: «У сизлардан ўзини сақлаш учунгина салом берди», дейишди-да, унга қасд қилиб, уни ўлдиришди ва қўйларини олиб қўйишди. Сўнг уларни Набий ﷺ ҳузурига келтиришди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Эй имон келтирганлар! Аллоҳ йўлида (жангга) чиқсангиз, (ҳақиқатни) аниқлаб олинг ва сизга салом берган кишига: ‹Сен мўмин эмассан›, деманглар} — оятнинг охиригача — (оятини) нозил қилди.