حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَاتَتْ شَاةٌ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَاتَتْ فُلَانَةُ يَعْنِي الشَّاةَ فَقَالَ فَلَوْلَا أَخَذْتُمْ مَسْكَهَا فَقَالَتْ نَأْخُذُ مَسْكَ شَاةٍ قَدْ مَاتَتْ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {قُلْ لَا أَجِدُ فِيمَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنْزِيرٍ} فَإِنَّكُمْ لَا تَطْعَمُونَهُ إِنْ تَدْبُغُوهُ فَتَنْتَفِعُوا بِهِ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهَا فَسَلَخَتْ مَسْكَهَا فَدَبَغَتْهُ فَأَخَذَتْ مِنْهُ قِرْبَةً حَتَّى تَخَرَّقَتْ عِنْدَهَاحَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ سَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ فَذَكَرَهُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Savda bint Zamʼaning bir qoʻyi oʻldi. U: «Yo Rasululloh, falonchi oʻldi», dedi — yaʼni qoʻyni (nazarda tutdi). U zot: «Uning terisini olsanglar boʻlmasmidi?» dedilar. U: «Oʻlib qolgan qoʻyning terisini olamizmi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Alloh azza va jalla: {Ayt: menga vahiy qilingan narsada, taomlanuvchi kishi uchun — oʻlaksa yoki oqizilgan qon yoki choʻchqa goʻshti boʻlmasa — harom qilingan narsani topmayapman} dedi. Sizlar uni yemaysizlar-ku; agar uni oshlasangiz, undan foydalanasizlar», dedilar. Bas, u (Savda) uning oldiga odam yubordi, terisini shildirdi va uni oshladi; undan bir meshob oldi — to u meshob uning huzurida titilib ketguncha (foydalandi). Bizga Asvad soʻzlab berdi: Isroil soʻzlab berdi — Simokdan, u Ikrimadan, u Savda bint Zamʼadan — va uni zikr qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Савда бинт Замъанинг бир қўйи ўлди. У: «Ё Расулуллоҳ, фалончи ўлди», деди — яъни қўйни (назарда тутди). У зот: «Унинг терисини олсанглар бўлмасмиди?» дедилар. У: «Ўлиб қолган қўйнинг терисини оламизми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Аллоҳ азза ва жалла: {Айт: менга ваҳий қилинган нарсада, таомланувчи киши учун — ўлакса ёки оқизилган қон ёки чўчқа гўшти бўлмаса — ҳаром қилинган нарсани топмаяпман} деди. Сизлар уни емайсизлар-ку; агар уни ошласангиз, ундан фойдаланасизлар», дедилар. Бас, у (Савда) унинг олдига одам юборди, терисини шилдирди ва уни ошлади; ундан бир мешоб олди — то у мешоб унинг ҳузурида титилиб кетгунча (фойдаланди). Бизга Асвад сўзлаб берди: Исроил сўзлаб берди — Симокдан, у Икримадан, у Савда бинт Замъадан — ва уни зикр қилди.