حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَمَرَرْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ فَإِذَا فِتْيَةٌ قَدْ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَرْمُونَهَا لَهُمْ كُلُّ خَاطِئَةٍ قَالَ فَغَضِبَ وَقَالَ مَنْ فَعَلَ هَذَا قَالَ فَتَفَرَّقُوا فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يُمَثِّلُ بِالْحَيَوَانِ
Saʼid ibn Jubayr aytdi: Men Ibn Umar va Ibn Abbos bilan birga Madina yoʻllaridan birida oʻtdim. Qarasak, bir necha yigit tovuqni tikib qoʻyib, unga oʻq otishayotgan ekan; har bir xato otganlari uchun ular (garov) qoʻyishgan edi. U gʻazablandi va: «Buni kim qildi?» dedi. Ular tarqab ketishdi. Soʻng Ibn Umar: «Rasululloh ﷺ hayvonni maslah qilgan (nishon qilib azoblagan) kishini laʼnatlaganlar», dedi.Саъид ибн Жубайр айтди: Мен Ибн Умар ва Ибн Аббос билан бирга Мадина йўлларидан бирида ўтдим. Қарасак, бир неча йигит товуқни тикиб қўйиб, унга ўқ отишаётган экан; ҳар бир хато отганлари учун улар (гаров) қўйишган эди. У ғазабланди ва: «Буни ким қилди?» деди. Улар тарқаб кетишди. Сўнг Ибн Умар: «Расулуллоҳ ﷺ ҳайвонни маслаҳ қилган (нишон қилиб азоблаган) кишини лаънатлаганлар», деди.