Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, nutfa bachadonda qirq kun oʻz holicha oʻzgarmay turadi. Qirq (kun) oʻtgach, alaqa (laxta qon) boʻladi, soʻng shuncha (muddat)da mudgʻa (bir chaynam goʻsht) boʻladi, soʻng shuncha (muddat)da suyaklar boʻladi. Alloh uning xilqatini tugal qilishni iroda qilganida, unga bir farishta yuboradi. Unga tayinlangan farishta: ‹Ey Robbim, oʻgʻilmi yoki qizmi? Baxtsizmi yoki baxtlimi? Kaltami yoki uzunmi? Rizqi va ajali kammi yoki koʻpmi? Sogʻlommi yoki kasalmi?› deydi». U zot dedilar: «Bas, u shularning barchasini yozadi». Shunda qavmdan bir kishi: «Unda amalning nima keragi bor — bularning hammasi bitirilgan boʻlsa?» dedi. U zot: «Amal qilinglar, har kim nima uchun yaratilgan boʻlsa, oʻshanga yoʻllanadi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, нутфа бачадонда қирқ кун ўз ҳолича ўзгармай туради. Қирқ (кун) ўтгач, алақа (лахта қон) бўлади, сўнг шунча (муддат)да мудға (бир чайнам гўшт) бўлади, сўнг шунча (муддат)да суяклар бўлади. Аллоҳ унинг хилқатини тугал қилишни ирода қилганида, унга бир фаришта юборади. Унга тайинланган фаришта: ‹Эй Роббим, ўғилми ёки қизми? Бахтсизми ёки бахтлими? Калтами ёки узунми? Ризқи ва ажали камми ёки кўпми? Соғломми ёки касалми?› дейди». У зот дедилар: «Бас, у шуларнинг барчасини ёзади». Шунда қавмдан бир киши: «Унда амалнинг нима кераги бор — буларнинг ҳаммаси битирилган бўлса?» деди. У зот: «Амал қилинглар, ҳар ким нима учун яратилган бўлса, ўшанга йўлланади», дедилар.