Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi: {Iymon keltirgan va oʻz iymonlarini zulm bilan aralashtirmaganlar} degan oyat nozil boʻlganda, bu odamlarga ogʻir tuyuldi va ular: «Yo Rasululloh, bizdan qaysi birimiz oʻziga zulm qilmaydi?» dedilar. U zot: «U — sizlar oʻylayotgan narsa emas. Solih banda nima deganini eshitmadingizmi: {Ey oʻgʻilcham, Allohga sherik qoʻshma; albatta, shirk katta zulmdir}. U — faqat shirkdir», dedilar.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) айтди: {Иймон келтирган ва ўз иймонларини зулм билан аралаштирмаганлар} деган оят нозил бўлганда, бу одамларга оғир туюлди ва улар: «Ё Расулуллоҳ, биздан қайси биримиз ўзига зулм қилмайди?» дедилар. У зот: «У — сизлар ўйлаётган нарса эмас. Солиҳ банда нима деганини эшитмадингизми: {Эй ўғилчам, Аллоҳга шерик қўшма; албатта, ширк катта зулмдир}. У — фақат ширкдир», дедилар.