حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ البُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ آخِرَ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلٌ يَمْشِي عَلَى الصِّرَاطِ فَيَنْكَبُّ مَرَّةً وَيَمْشِي مَرَّةً وَتَسْفَعُهُ النَّارُ مَرَّةً فَإِذَا جَاوَزَ الصِّرَاطَ الْتَفَتَ إِلَيْهَا فَقَالَ تَبَارَكَ الَّذِي نَجَّانِي مِنْكِ لَقَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ مَا لَمْ يُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ قَالَ فَتُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ فَيَنْظُرُ إِلَيْهَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ أَيْ عَبْدِي فَلَعَلِّي إِنْ أَدْنَيْتُكَ مِنْهَا سَأَلْتَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ وَيُعَاهِدُ اللَّهَ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا وَالرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ يَعْلَمُ أَنَّهُ سَيَسْأَلُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ يَعْنِي عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ وَهِيَ أَحْسَنُ مِنْهَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ أَيْ عَبْدِي أَلَمْ تُعَاهِدْنِي يَعْنِي أَنَّكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ هَذِهِ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا وَيُعَاهِدُهُ وَالرَّبُّ يَعْلَمُ أَنَّهُ سَيَسْأَلُهُ غَيْرَهَا فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَتُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ هِيَ أَحْسَنُ مِنْهَا فَيَقُولُ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ أَسْتَظِلُّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ أَيْ عَبْدِي أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi. U zot: «Albatta, jannatga eng oxirgi kiradigan kishi Sirot ustidan yuradigan bir kishidir. U bir yiqilib, bir yurib boradi, olov esa uni bir kuydirib oʻtadi. Sirotdan oʻtib olgach, unga qarab: ‹Meni sendan qutqargan Zot barakotlidir! Alloh menga avvalgilardan ham, keyingilardan ham hech kimga bermagan narsani berdi›, deydi. Soʻng unga bir daraxt koʻtariladi, u unga qarab: ‹Ey Robbim, meni mana bu daraxtga yaqinlashtir, uning soyasida soyalanay va suvidan ichay›, deydi. Alloh: ‹Ey bandam, agar seni unga yaqinlashtirsam, Mendan boshqasini soʻrarsan›, deydi. U: ‹Yoʻq, ey Robbim›, deydi va undan boshqasini soʻramaslikka Allohga ahd beradi. Robb azza va jalla esa uning yana soʻrashini biladi, chunki u sabr qila olmaydigan narsani koʻradi. Bas, uni unga yaqinlashtiradi. Soʻng unga yana bir daraxt koʻtariladi — u avvalgisidan chiroyliroqdir. U: ‹Ey Robbim, meni mana bu daraxtga yaqinlashtir, uning soyasida soyalanay va suvidan ichay›, deydi. Alloh: ‹Ey bandam, Menga undan boshqasini soʻramasligingga ahd bermaganmiding?› deydi. U: ‹Ey Robbim, mana shuni (bergin), Sendan boshqasini soʻramayman›, deydi va yana ahd beradi. Robb esa uning undan boshqasini soʻrashini biladi. Bas, uni unga yaqinlashtiradi. Soʻng unga jannat eshigi oldida bir daraxt koʻtariladi — u avvalgisidan chiroyliroqdir. U: ‹Robbim, meni mana bu daraxtga yaqinlashtir, soyasida soyalanay va suvidan ichay›, deydi. Alloh: ‹Ey bandam, Menga undan boshqasini soʻramasligingga ahd bermaganmiding?› deydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади. У зот: «Албатта, жаннатга энг охирги кирадиган киши Сирот устидан юрадиган бир кишидир. У бир йиқилиб, бир юриб боради, олов эса уни бир куйдириб ўтади. Сиротдан ўтиб олгач, унга қараб: ‹Мени сендан қутқарган Зот баракотлидир! Аллоҳ менга аввалгилардан ҳам, кейингилардан ҳам ҳеч кимга бермаган нарсани берди›, дейди. Сўнг унга бир дарахт кўтарилади, у унга қараб: ‹Эй Роббим, мени мана бу дарахтга яқинлаштир, унинг соясида сояланай ва сувидан ичай›, дейди. Аллоҳ: ‹Эй бандам, агар сени унга яқинлаштирсам, Мендан бошқасини сўрарсан›, дейди. У: ‹Йўқ, эй Роббим›, дейди ва ундан бошқасини сўрамасликка Аллоҳга аҳд беради. Робб азза ва жалла эса унинг яна сўрашини билади, чунки у сабр қила олмайдиган нарсани кўради. Бас, уни унга яқинлаштиради. Сўнг унга яна бир дарахт кўтарилади — у аввалгисидан чиройлироқдир. У: ‹Эй Роббим, мени мана бу дарахтга яқинлаштир, унинг соясида сояланай ва сувидан ичай›, дейди. Аллоҳ: ‹Эй бандам, Менга ундан бошқасини сўрамаслигингга аҳд бермаганмидинг?› дейди. У: ‹Эй Роббим, мана шуни (бергин), Сендан бошқасини сўрамайман›, дейди ва яна аҳд беради. Робб эса унинг ундан бошқасини сўрашини билади. Бас, уни унга яқинлаштиради. Сўнг унга жаннат эшиги олдида бир дарахт кўтарилади — у аввалгисидан чиройлироқдир. У: ‹Роббим, мени мана бу дарахтга яқинлаштир, соясида сояланай ва сувидан ичай›, дейди. Аллоҳ: ‹Эй бандам, Менга ундан бошқасини сўрамаслигингга аҳд бермаганмидинг?› дейди», дедилар.