حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الشَّيْطَانِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْثِهِ وَنَفْخِهِ فَهَمْزُهُ الْمُوتَةُ وَنَفْثُهُ الشِّعْرُ وَنَفْخُهُ الْكِبْرُ
Abdulloh (ibn Masʼud roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Allohim, men Sendan shaytondan — uning hamzidan, nafsidan va nafxidan panoh soʻrayman», der edilar. Uning hamzi — telbalik, nafsi — sheʼr, nafxi — kibrdir.Абдуллоҳ (ибн Масъуд розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Аллоҳим, мен Сендан шайтондан — унинг ҳамзидан, нафсидан ва нафхидан паноҳ сўрайман», дер эдилар. Унинг ҳамзи — телбалик, нафси — шеър, нафхи — кибрдир.