حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ السُّدِّيِّ أَنَّهُ سَمِعَ مُرَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ قَالَ لِي شُعْبَةُ وَرَفَعَهُ وَلَا أَرْفَعُهُ لَكَ يَقُولُفِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَمَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ} قَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا هَمَّ فِيهِ بِإِلْحَادٍ وَهُوَ بِعَدَنِ أَبْيَنَ لَأَذَاقَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَذَابًا أَلِيمًا
Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Shuʼba menga: «U buni (Nabiyga) koʻtardi, ammo men senga koʻtarmayman», dedi — Alloh azza va jallaning: {Kimki unda zulm bilan ilhod (haqdan ogʻish)ni iroda qilsa} degan soʻzi haqida u shunday dedi: «Agar bir kishi Adan Abyanda tursa-yu, unda ilhodni koʻngliga tugsa, Alloh azza va jalla unga alamli azobni tottirar edi».Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Шуъба менга: «У буни (Набийга) кўтарди, аммо мен сенга кўтармайман», деди — Аллоҳ азза ва жалланинг: {Кимки унда зулм билан илҳод (ҳақдан оғиш)ни ирода қилса} деган сўзи ҳақида у шундай деди: «Агар бир киши Адан Абянда турса-ю, унда илҳодни кўнглига тугса, Аллоҳ азза ва жалла унга аламли азобни тоттирар эди».