حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ وَسُلَيْمَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ يَهُودِيًّا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَوَاتِ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْأَرَضِينَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْجِبَالَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْخَلَائِقَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالشَّجَرَ عَلَى إِصْبَعٍ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا الْمَلِكُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ وَقَالَ {وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ} قَالَ يَحْيَى وَقَالَ فُضَيْلٌ يَعْنِي ابْنَ عِيَاضٍ تَعَجُّبًا وَتَصْدِيقًا لَهُ
Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: Bir yahudiy Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Ey Muhammad, albatta Alloh osmonlarni bir barmoq ustida, yerlarni bir barmoq ustida, togʻlarni bir barmoq ustida, maxluqotni bir barmoq ustida va daraxtlarni bir barmoq ustida ushlab turadi, soʻng: ‹Men — Podshohman›, deydi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ ozoriq tishlari koʻringuncha kuldilar va: {Ular Allohni haqiqiy qadriga koʻra qadrlamadilar} (oyatini) oʻqidilar. Fuzayl ibn Iyoz: «(U zotning kulishlari) taajjub va uni tasdiqlash (uchun) edi», dedi.Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир яҳудий Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Эй Муҳаммад, албатта Аллоҳ осмонларни бир бармоқ устида, ерларни бир бармоқ устида, тоғларни бир бармоқ устида, махлуқотни бир бармоқ устида ва дарахтларни бир бармоқ устида ушлаб туради, сўнг: ‹Мен — Подшоҳман›, дейди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ озориқ тишлари кўрингунча кулдилар ва: {Улар Аллоҳни ҳақиқий қадрига кўра қадрламадилар} (оятини) ўқидилар. Фузайл ибн Иёз: «(У зотнинг кулишлари) таажжуб ва уни тасдиқлаш (учун) эди», деди.