حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ وَضَعَ يَدَهُ تَحْتَ خَدِّهِ وَقَالَ اللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ toʻshaklariga yotgan chogʻlarida qoʻllarini yonoqlari ostiga qoʻyib: «Allohumma qiniy azabaka yavma tabʼasu ibadaka (Allohim, bandalaringni tiriltiradigan kuning azobidan meni asra)», der edilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тўшакларига ётган чоғларида қўлларини ёноқлари остига қўйиб: «Аллоҳумма қиний азабака явма табъасу ибадака (Аллоҳим, бандаларингни тирилтирадиган кунинг азобидан мени асра)», дер эдилар.