Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Qaysi bir bandaga gʻam va qaygʻu yetganda: ‹Ey Ilohim! Men Sening quling, quling va choʻringning oʻgʻliman. Peshonam Sening qoʻlingdadir. Hukming mening ustimda joriydir. Mening ustimda qilgan qazoing adolatdir. Sen Oʻzingni nomlagan, yoki kitobingda nozil qilgan, yoki xalqingdan birovga bildirgan, yoki huzuringda gʻayb ilmingda berkitib qoʻygan har bir isming bilan Sendan Qurʼonni qalbimning bahori, koʻnglimning nuri, xafaligimni ketkazguvchi va gʻamimni aritguvchi qilishingni soʻrayman›, desa, albatta, Alloh azza va jalla uning gʻamini ketkazadi va xafaligining oʻrniga xursandchilik beradi». Ular: «Yo Rasululloh, bizga bu kalimalarni oʻrganmogʻimiz lozimmi?» dedilar. U zot: «Ha, ularni eshitgan kishi ularni oʻrganmogʻi lozim», dedilar.Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Қайси бир бандага ғам ва қайғу етганда: ‹Эй Илоҳим! Мен Сенинг қулинг, қулинг ва чўрингнинг ўғлиман. Пешонам Сенинг қўлингдадир. Ҳукминг менинг устимда жорийдир. Менинг устимда қилган қазоинг адолатдир. Сен Ўзингни номлаган, ёки китобингда нозил қилган, ёки халқингдан бировга билдирган, ёки ҳузурингда ғайб илмингда беркитиб қўйган ҳар бир исминг билан Сендан Қуръонни қалбимнинг баҳори, кўнглимнинг нури, хафалигимни кетказгувчи ва ғамимни аритгувчи қилишингни сўрайман›, деса, албатта, Аллоҳ азза ва жалла унинг ғамини кетказади ва хафалигининг ўрнига хурсандчилик беради». Улар: «Ё Расулуллоҳ, бизга бу калималарни ўрганмоғимиз лозимми?» дедилар. У зот: «Ҳа, уларни эшитган киши уларни ўрганмоғи лозим», дедилар.