حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ خَالِهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِيتُ امْرَأَةً فِي حُشٍّ بِالْمَدِينَةِ فَأَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ الْجِمَاعِ فَنَزَلَتْ {وَأَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا}
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺga: «Men Madinadagi bir bogʻda bir ayolga duch keldim va undan jimoʼdan boshqa (narsa)ni oldim», dedi. Shunda {Kunduzning ikki tarafida va kechaning (kunduzga) yaqin soatlarida namozni toʻkis ado eting} (oyati) nozil boʻldi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺга: «Мен Мадинадаги бир боғда бир аёлга дуч келдим ва ундан жимўдан бошқа (нарса)ни олдим», деди. Шунда {Кундузнинг икки тарафида ва кечанинг (кундузга) яқин соатларида намозни тўкис адо этинг} (ояти) нозил бўлди.