قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ دَاوُدَ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَغَسَّلَ ثُمَّ ابْتَكَرَ وَغَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ جَلَسَ قَرِيبًا مِنْ الْإِمَامِ حَتَّى يُنْصِتَ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ خَطَاهَا عَمَلُ سَنَةٍ صِيَامُهَا وَقِيَامُهَا
Avs ibn Avs as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim juma kuni gʻusl qilsa va (ahlini) gʻusl qildirsa, soʻng erta yoʻlga chiqib, xutbaning boshida hozir boʻlsa, keyin masjidga borib imomga yaqin oʻtirsa va jim tursa, unga bosgan har bir qadami evaziga bir yillik amal — uning roʻzasi va qiyomi (savobi) boʻladi», dedilar.Авс ибн Авс ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким жума куни ғусл қилса ва (аҳлини) ғусл қилдирса, сўнг эрта йўлга чиқиб, хутбанинг бошида ҳозир бўлса, кейин масжидга бориб имомга яқин ўтирса ва жим турса, унга босган ҳар бир қадами эвазига бир йиллик амал — унинг рўзаси ва қиёми (савоби) бўлади», дедилар.