حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى كِظَامَةَ قَوْمٍ فَتَوَضَّأَ

Avs ibn Avs as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning bir qavmning «kizoma»siga — (suv oqadigan ariqqa) kelib, tahorat olganlarini koʻrdim.Авс ибн Авс ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бир қавмнинг «кизома»сига — (сув оқадиган ариққа) келиб, таҳорат олганларини кўрдим.

قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْسٍ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُكَانَ يُؤْتَى بِنَعْلَيْهِ وَهُوَ يُصَلِّي فَيَلْبَسُهُمَا وَيَقُولُ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي نَعْلَيْهِ

Ibn Abu Avsdan rivoyat qilinadi: Bobosi (Avs (roziyallohu anhu)) namoz oʻqib turganida unga kavushlari keltirilar, u ularni kiyib olar va: «Men Rasululloh ﷺning kavushlarida namoz oʻqiyotganlarini koʻrganman», der edi.Ибн Абу Авсдан ривоят қилинади: Бобоси (Авс (розияллоҳу анҳу)) намоз ўқиб турганида унга кавушлари келтирилар, у уларни кийиб олар ва: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг кавушларида намоз ўқиётганларини кўрганман», дер эди.

قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ

Avs ibn Abu Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning tahorat olib, kavushlari ustiga mash tortganlarini, soʻng namozga turganlarini koʻrdim.Авс ибн Абу Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг таҳорат олиб, кавушлари устига маш тортганларини, сўнг намозга турганларини кўрдим.

قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْسٍ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي نَعْلَيْهِ وَاسْتَوْكَفَ ثَلَاثًا

Avs ibn Abu Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kavushlarida namoz oʻqidilar va uch marta qoʻllariga suv quyib yuvdilar.Авс ибн Абу Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ кавушларида намоз ўқидилар ва уч марта қўлларига сув қуйиб ювдилар.

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ النُّعْمَانِ قَالَ سَمِعْتُ أَوْسًا يَقُولُأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي وَفْدِ ثَقِيفٍ فَكُنَّا فِي قُبَّةٍ فَقَامَ مَنْ كَانَ فِيهَا غَيْرِي وَغَيْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَسَارَّهُ فَقَالَ اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ ثُمَّ قَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ بَلَى وَلَكِنَّهُ يَقُولُهَا تَعَوُّذًا فَقَالَ رُدَّهُ ثُمَّ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا حُرِّمَتْ عَلَيَّ دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا فَقُلْتُ لِشُعْبَةَ أَلَيْسَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ شُعْبَةُ أَظُنُّهَا مَعَهَا وَمَا أَدْرِي

Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Saqif elchilari qatorida Rasululloh ﷺ huzurlariga keldim. Biz bir chodirda edik, undagilar mendan va Rasululloh ﷺdan boshqasi turib ketdi. Shu payt bir kishi kelib, u zotga pichirlab (nimadir) dedi. U zot: «Bor, uni oʻldir», dedilar. Soʻng: «U Allohdan boshqa iloh yoʻq, deb guvohlik bermaydimi?» dedilar. U: «Ha, lekin u buni (joniga) himoya izlab aytadi», dedi. Shunda u zot: «Uni qaytar», dedilar. Soʻng: «Men odamlar ‹Lo ilaha illalloh› deb aytmagunlaricha ular bilan jang qilishga buyurildim. Qachon buni aytsalar, haqi bilan boʻlmasa, qonlari va mollari menga harom boʻladi», dedilar. Men Shuʼbaga: «Hadisda: ‹U Allohdan boshqa iloh yoʻq va men Allohning Rasuli ekanimga guvohlik bermaydimi?› degan (soʻz) yoʻqmi?» dedim. Shuʼba: «Oʻylaymanki, u ham u bilan birgadir, lekin bilmayman», dedi.Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Сақиф элчилари қаторида Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдим. Биз бир чодирда эдик, ундагилар мендан ва Расулуллоҳ ﷺдан бошқаси туриб кетди. Шу пайт бир киши келиб, у зотга пичирлаб (нимадир) деди. У зот: «Бор, уни ўлдир», дедилар. Сўнг: «У Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, деб гувоҳлик бермайдими?» дедилар. У: «Ҳа, лекин у буни (жонига) ҳимоя излаб айтади», деди. Шунда у зот: «Уни қайтар», дедилар. Сўнг: «Мен одамлар ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деб айтмагунларича улар билан жанг қилишга буюрилдим. Қачон буни айтсалар, ҳақи билан бўлмаса, қонлари ва моллари менга ҳаром бўлади», дедилар. Мен Шуъбага: «Ҳадисда: ‹У Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ ва мен Аллоҳнинг Расули эканимга гувоҳлик бермайдими?› деган (сўз) йўқми?» дедим. Шуъба: «Ўйлайманки, у ҳам у билан биргадир, лекин билмайман», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فَغَسَلَ أَحَدُكُمْ رَأْسَهُ وَاغْتَسَلَ ثُمَّ غَدَا أَوْ ابْتَكَرَ ثُمَّ دَنَا فَاسْتَمَعَ وَأَنْصَتَ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ خَطَاهَا كَصِيَامِ سَنَةٍ وَقِيَامِ سَنَةٍ

Avs ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Juma kuni boʻlganda, biringiz boshini yuvsa va gʻusl qilsa, soʻng erta yoʻlga chiqsa yoki birinchilardan boʻlib (masjidga) kelsa, soʻng (imomga) yaqinlashib, quloq solsa va jim tursa, unga tashlagan har bir qadami evaziga bir yillik roʻza va bir yillik qiyom (savobi) boʻladi», dedilar.Авс ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жума куни бўлганда, бирингиз бошини ювса ва ғусл қилса, сўнг эрта йўлга чиқса ёки биринчилардан бўлиб (масжидга) келса, сўнг (имомга) яқинлашиб, қулоқ солса ва жим турса, унга ташлаган ҳар бир қадами эвазига бир йиллик рўза ва бир йиллик қиём (савоби) бўлади», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَفْضَلِ أَيَّامِكُمْ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ النَّفْخَةُ وَفِيهِ الصَّعْقَةُ فَأَكْثِرُوا عَلَيَّ مِنْ الصَّلَاةِ فِيهِ فَإِنَّ صَلَاتَكُمْ مَعْرُوضَةٌ عَلَيَّ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ تُعْرَضُ عَلَيْكَ صَلَاتُنَا وَقَدْ أَرِمْتَ يَعْنِي وَقَدْ بَلِيتَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ عَلَى الْأَرْضِ أَنْ تَأْكُلَ أَجْسَادَ الْأَنْبِيَاءِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ

Avs ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aytdilar: «Albatta, kunlaringizning eng afzallaridan biri juma kunidir. Unda Odam yaratildi, unda (joni) olindi, unda sur puflanadi va unda qattiq qichqiriq (sayha) boʻladi. Bas, oʻsha kuni menga koʻp salovot aytinglar, chunki sizlarning salovotingiz menga koʻrsatiladi». Sahobalar: «Ey Rasululloh, jasadingiz chirib ketgan boʻlsa, salovotimiz sizga qanday koʻrsatiladi?» dedilar — yaʼni «chirib ketgansiz» deyishdi. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla yerga paygʻambarlarning jasadlarini (yeyishni) harom qilgan», dedilar.Авс ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар: «Албатта, кунларингизнинг энг афзалларидан бири жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда (жони) олинди, унда сур пуфланади ва унда қаттиқ қичқириқ (сайҳа) бўлади. Бас, ўша куни менга кўп саловот айтинглар, чунки сизларнинг саловотингиз менга кўрсатилади». Саҳобалар: «Эй Расулуллоҳ, жасадингиз чириб кетган бўлса, саловотимиз сизга қандай кўрсатилади?» дедилар — яъни «чириб кетгансиз» дейишди. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ерга пайғамбарларнинг жасадларини (ейишни) ҳаром қилган», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ السَّهْمِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ أَبِي صَغِيرَةَ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ أَنَّ عَمْرَو بْنَ أَوْسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ أَوْسًا أَخْبَرَهُ قَالَإِنَّا لَقُعُودٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصُّفَّةِ وَهُوَ يَقُصُّ عَلَيْنَا وَيُذَكِّرُنَا إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَسَارَّهُ فَقَالَ اذْهَبُوا فَاقْتُلُوهُ قَالَ فَلَمَّا وَلَّى الرَّجُلُ دَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ الرَّجُلُ نَعَمْ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اذْهَبُوا فَخَلُّوا سَبِيلَهُ فَإِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ حُرِّمَتْ عَلَيَّ دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَاقَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ حَاتِمُ بْنُ أَبِي صَغِيرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي النُّعْمَانُ بْنُ سَالِمٍ أَنَّ عَمْرَو بْنَ أَوْسٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ أَوْسٍ قَالَ إِنَّا لَقُعُودٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُنَا وَيُوصِينَا إِذْ أَتَاهُ رَجُلٌ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz suffada Rasululloh ﷺ huzurlarida oʻtirgan edik, u zot bizga hikoya soʻzlab, pand-nasihat qilardilar. Shu payt bir kishi kelib, u zotga pichirlab (nimadir) dedi. U zot: «Boringlar, uni oʻldiringlar», dedilar. Haligi kishi ortiga oʻgirilganida, Rasululloh ﷺ uni chaqirdilar va: «U Allohdan boshqa iloh yoʻq, deb guvohlik beradimi?» dedilar. Kishi: «Ha, ha, ey Allohning Rasuli», dedi. Shunda u zot: «Boringlar, uni qoʻyib yuboringlar. Men odamlar Allohdan boshqa iloh yoʻq, deb guvohlik bermagunlaricha ular bilan jang qilishga buyurilganman, xolos. Qachon shuni qilsalar, haqi bilan boʻlmasa, qonlari va mollari menga harom boʻladi», dedilar. Muhammad ibn Abdulloh al-Ansoriy ham shu isnod bilan rivoyat qildi: Biz Rasululloh ﷺ huzurlarida oʻtirgan edik, u zot bizga soʻzlab, vasiyat qilardilar. Shu payt u zotning huzurlariga bir kishi keldi — soʻng shuning oʻxshashini zikr qildi.Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз суффада Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ўтирган эдик, у зот бизга ҳикоя сўзлаб, панд-насиҳат қилардилар. Шу пайт бир киши келиб, у зотга пичирлаб (нимадир) деди. У зот: «Боринглар, уни ўлдиринглар», дедилар. Ҳалиги киши ортига ўгирилганида, Расулуллоҳ ﷺ уни чақирдилар ва: «У Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, деб гувоҳлик берадими?» дедилар. Киши: «Ҳа, ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», деди. Шунда у зот: «Боринглар, уни қўйиб юборинглар. Мен одамлар Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, деб гувоҳлик бермагунларича улар билан жанг қилишга буюрилганман, холос. Қачон шуни қилсалар, ҳақи билан бўлмаса, қонлари ва моллари менга ҳаром бўлади», дедилар. Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ал-Ансорий ҳам шу иснод билан ривоят қилди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ўтирган эдик, у зот бизга сўзлаб, васият қилардилар. Шу пайт у зотнинг ҳузурларига бир киши келди — сўнг шунинг ўхшашини зикр қилди.

قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ قَالَرَأَيْتُ أَبِي يَوْمًا تَوَضَّأَ فَمَسَحَ النَّعْلَيْنِ فَقُلْتُ لَهُ أَتَمْسَحُ عَلَيْهِمَا فَقَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُ

Avs ibn Abu Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni otamning tahorat olib, kavushlariga mash tortganini koʻrdim va unga: «Ularning ustiga mash tortasizmi?» dedim. U: «Men Rasululloh ﷺning shunday qilayotganlarini koʻrganman», dedi.Авс ибн Абу Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни отамнинг таҳорат олиб, кавушларига маш тортганини кўрдим ва унга: «Уларнинг устига маш тортасизми?» дедим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай қилаётганларини кўрганман», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّائِفِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ جَدِّهِ أَوْسِ بْنِ حُذَيْفَةَ قَالَكُنْتُ فِي الْوَفْدِ الَّذِينَ أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمُوا مِنْ ثَقِيفٍ مِنْ بَنِي مَالِكٍ أَنْزَلَنَا فِي قُبَّةٍ لَهُ فَكَانَ يَخْتَلِفُ إِلَيْنَا بَيْنَ بُيُوتِهِ وَبَيْنَ الْمَسْجِدِ فَإِذَا صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ انْصَرَفَ إِلَيْنَا وَلَا نَبْرَحُ حَتَّى يُحَدِّثَنَا وَيَشْتَكِي قُرَيْشًا وَيَشْتَكِي أَهْلَ مَكَّةَ ثُمَّ يَقُولُ لَا سَوَاءَ كُنَّا بِمَكَّةَ مُسْتَذَلِّينَ وَمُسْتَضْعَفِينَ فَلَمَّا خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ كَانَتْ سِجَالُ الْحَرْبِ عَلَيْنَا وَلَنَا فَمَكَثَ عَنَّا لَيْلَةً لَمْ يَأْتِنَا حَتَّى طَالَ ذَلِكَ عَلَيْنَا بَعْدَ الْعِشَاءِ قَالَ قُلْنَا مَا أَمْكَثَكَ عَنَّا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ طَرَأَ عَلَيَّ حِزْبٌ مِنْ الْقُرْآنِ فَأَرَدْتُ أَنْ لَا أَخْرُجَ حَتَّى أَقْضِيَهُ قَالَ فَسَأَلْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَصْبَحْنَا قَالَ قُلْنَا كَيْفَ تُحَزِّبُونَ الْقُرْآنَ قَالُوا نُحَزِّبُهُ ثَلَاثَ سُوَرٍ وَخَمْسَ سُوَرٍ وَسَبْعَ سُوَرٍ وَتِسْعَ سُوَرٍ وَإِحْدَى عَشْرَةَ سُورَةً وَثَلَاثَ عَشْرَةَ سُورَةً وَحِزْبَ الْمُفَصَّلِ مِنْ قَافْ حَتَّى يُخْتَمَ

Avs ibn Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ huzurlariga kelgan, Saqifning Banu Molikidan boʻlgan va islomni qabul qilgan elchilar orasida edim. U zot bizni oʻzlarining bir chodirlariga tushirdilar. U zot uylari bilan masjid oʻrtasida biznikiga qatnab turardilar. Xufton namozini oʻqiganlarida huzurimizga qaytardilar va biz u zot bizga soʻzlab bermagunlaricha ketmasdik. U zot Qurayshdan shikoyat qilar, Makka ahlidan shikoyat qilar, soʻng: «(Ular bilan biz) teng emasmiz: biz Makkada xor va zaif edik, Madinaga chiqqanimizdan keyin esa urush goh bizning zararimizga, goh foydamizga (navbatma-navbat) boʻldi», der edilar. Bir kecha u zot bizdan (uzoq) qolib, huzurimizga kelmadilar, hatto xuftondan keyin bu bizga uzoq tuyuldi. Biz: «Ey Allohning Rasuli, nima sizni bizdan (uzoq) ushlab qoldi?» dedik. U zot: «Menga Qurʼondan bir hizb (vazifa) tushib qoldi, uni ado qilmagunimcha chiqmaslikni istadim», dedilar. Tong otganida biz Rasululloh ﷺning sahobalaridan soʻradik: «Sizlar Qurʼonni qanday hizblarga boʻlasizlar?» dedik. Ular: «Uni uch sura, besh sura, yetti sura, toʻqqiz sura, oʻn bir sura, oʻn uch sura va Qofdan boshlab xatm qilinguncha mufassal hizbi (tarzida) boʻlamiz», dedilar.Авс ибн Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ҳузурларига келган, Сақифнинг Бану Моликидан бўлган ва исломни қабул қилган элчилар орасида эдим. У зот бизни ўзларининг бир чодирларига туширдилар. У зот уйлари билан масжид ўртасида бизникига қатнаб турардилар. Хуфтон намозини ўқиганларида ҳузуримизга қайтардилар ва биз у зот бизга сўзлаб бермагунларича кетмасдик. У зот Қурайшдан шикоят қилар, Макка аҳлидан шикоят қилар, сўнг: «(Улар билан биз) тенг эмасмиз: биз Маккада хор ва заиф эдик, Мадинага чиққанимиздан кейин эса уруш гоҳ бизнинг зараримизга, гоҳ фойдамизга (навбатма-навбат) бўлди», дер эдилар. Бир кеча у зот биздан (узоқ) қолиб, ҳузуримизга келмадилар, ҳатто хуфтондан кейин бу бизга узоқ туюлди. Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, нима сизни биздан (узоқ) ушлаб қолди?» дедик. У зот: «Менга Қуръондан бир ҳизб (вазифа) тушиб қолди, уни адо қилмагунимча чиқмасликни истадим», дедилар. Тонг отганида биз Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан сўрадик: «Сизлар Қуръонни қандай ҳизбларга бўласизлар?» дедик. Улар: «Уни уч сура, беш сура, етти сура, тўққиз сура, ўн бир сура, ўн уч сура ва Қофдан бошлаб хатм қилингунча муфассал ҳизби (тарзида) бўламиз», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْسٍ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي نَعْلَيْهِ

Avs ibn Abu Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kavushlarida namoz oʻqidilar.Авс ибн Абу Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ кавушларида намоз ўқидилар.

قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ

Avs ibn Abu Avs otasidan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ tahorat oldilar va kavushlari ustiga mash tortdilar.Авс ибн Абу Авс отасидан ривоят қиладики, Набий ﷺ таҳорат олдилар ва кавушлари устига маш тортдилар.

قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا النُّعْمَانُ بْنُ سَالِمٍ عَنْ رَجُلٍ جَدُّهُ أَوْسُ بْنُ أَبِي أَوْسٍكَانَ يُصَلِّي وَيُومِئُ إِلَى نَعْلَيْهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَيَأْخُذُهُمَا فَيَنْتَعِلُهُمَا وَيُصَلِّي فِيهِمَا وَيَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي نَعْلَيْهِ

Avs ibn Abu Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u namoz oʻqir va namozda turib kavushlariga ishora qilar, soʻng ularni olib kiyar va ularda namoz oʻqir edi. U: «Rasululloh ﷺ kavushlarida namoz oʻqir edilar», der edi.Авс ибн Абу Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у намоз ўқир ва намозда туриб кавушларига ишора қилар, сўнг уларни олиб кияр ва уларда намоз ўқир эди. У: «Расулуллоҳ ﷺ кавушларида намоз ўқир эдилар», дер эди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْسٍ عَنْ جَدِّهِ أَوْسٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَاسْتَوْكَفَ ثَلَاثًا أَيْ غَسَلَ كَفَّيْهِ

Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning tahorat olib, uch marta qoʻllariga suv quyib yuvganlarini koʻrdim.Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг таҳорат олиб, уч марта қўлларига сув қуйиб ювганларини кўрдим.

قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ بْنُ الْحَجَّاجِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْسٍ عَنْ جَدِّهِ أَوْسٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَاسْتَوْكَفَ ثَلَاثًا يَعْنِي غَسَلَ يَدَيْهِ ثَلَاثًافَقُلْتُ لِشُعْبَةَ أَدْخَلَهُمَا فِي الْإِنَاءِ أَوْ غَسَلَهُمَا خَارِجًا قَالَ لَا أَدْرِي

Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning tahorat olib, uch marta qoʻllariga suv quyib yuvganlarini — yaʼni ikki qoʻllarini uch marta yuvganlarini — koʻrdim. Men Shuʼbaga: «Ikki qoʻlini idishga solganmi yoki tashqarida yuvganmi?» dedim. U: «Bilmayman», dedi.Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг таҳорат олиб, уч марта қўлларига сув қуйиб ювганларини — яъни икки қўлларини уч марта ювганларини — кўрдим. Мен Шуъбага: «Икки қўлини идишга солганми ёки ташқарида ювганми?» дедим. У: «Билмайман», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا بِهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ غَسَّلَ وَاغْتَسَلَ وَغَدَا وَابْتَكَرَ فَدَنَا وَأَنْصَتَ وَلَمْ يَلْغُ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ كَأَجْرِ سَنَةٍ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَا

Avs ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim (ahlini) yuvintirsa va oʻzi gʻusl qilsa, erta yoʻlga chiqib, xutbaning boshida hozir boʻlsa, (imomga) yaqinlashsa, jim quloq solsa va behuda gapirmasa, unga har bir qadami evaziga bir yillik — uning roʻzasi va qiyomi kabi ajr boʻladi», dedilar.Авс ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким (аҳлини) ювинтирса ва ўзи ғусл қилса, эрта йўлга чиқиб, хутбанинг бошида ҳозир бўлса, (имомга) яқинлашса, жим қулоқ солса ва беҳуда гапирмаса, унга ҳар бир қадами эвазига бир йиллик — унинг рўзаси ва қиёми каби ажр бўлади», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ غَسَّلَ وَاغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَبَكَّرَ وَابْتَكَرَ وَمَشَى وَلَمْ يَرْكَبْ فَدَنَا مِنْ الْإِمَامِ فَاسْتَمَعَ وَلَمْ يَلْغُ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ عَمَلُ سَنَةٍ أَجْرُ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَاقَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَوْسُ بْنُ أَوْسٍ الثَّقَفِيُّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ غَدَا وَابْتَكَرَ

Avs ibn Avs as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini koʻrdim: «Kim juma kuni (ahlini) yuvintirsa va oʻzi ham gʻusl qilsa, erta (yoʻlga) chiqsa va birinchilardan boʻlib (masjidga) kelsa, ulovga minmay piyoda yursa, imomga yaqinlashsa, (xutbani) eʼtibor bilan eshitsa va behuda gapirmasa, unga tashlagan har bir qadami evaziga bir yillik amal — uning roʻzasi va qiyomi ajri (beriladi)». Ibrohim ibn Ishoq ham Ibnul Muborakdan, u al-Avzoiydan shu isnod bilan Avs ibn Avs as-Saqafiydan xuddi shuning oʻxshashini zikr qildi, faqat u: «soʻng erta yoʻlga chiqsa va birinchilardan boʻlsa», dedi.Авс ибн Авс ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини кўрдим: «Ким жума куни (аҳлини) ювинтирса ва ўзи ҳам ғусл қилса, эрта (йўлга) чиқса ва биринчилардан бўлиб (масжидга) келса, уловга минмай пиёда юрса, имомга яқинлашса, (хутбани) эътибор билан эшитса ва беҳуда гапирмаса, унга ташлаган ҳар бир қадами эвазига бир йиллик амал — унинг рўзаси ва қиёми ажри (берилади)». Иброҳим ибн Ишоқ ҳам Ибнул Муборакдан, у ал-Авзоийдан шу иснод билан Авс ибн Авс ас-Сақафийдан худди шунинг ўхшашини зикр қилди, фақат у: «сўнг эрта йўлга чиқса ва биринчилардан бўлса», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الْأَشْعَثِ قَالَ حَدَّثَنِي أَوْسُ بْنُ أَوْسٍ الثَّقَفِيُّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ الْجُمُعَةَ فَقَالَ مَنْ غَسَّلَ وَاغْتَسَلَ ثُمَّ غَدَا وَابْتَكَرَ وَخَرَجَ يَمْشِي وَلَمْ يَرْكَبْ ثُمَّ دَنَا مِنْ الْإِمَامِ فَأَنْصَتَ وَلَمْ يَلْغُ كَانَ لَهُ كَأَجْرِ سَنَةٍ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَاقَالَ وَزَعَمَ يَحْيَى بْنُ الْحَارِثِ أَنَّهُ حَفِظَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ أَنَّهُ قَالَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ كَأَجْرِ سَنَةٍ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَا قَالَ يَحْيَى وَلَمْ أَسْمَعْهُ يَقُولُ مَشَى وَلَمْ يَرْكَبْ

Avs ibn Avs as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺdan eshitdim, u zot jumani zikr qilib: «Kim (ahlini) yuvintirsa va oʻzi gʻusl qilsa, soʻng erta yoʻlga chiqsa va birinchilardan boʻlsa, ulovga minmay piyoda chiqsa, soʻng imomga yaqinlashsa, jim quloq solsa va behuda gapirmasa, unga bir yillik — uning roʻzasi va qiyomi kabi ajr boʻladi», dedilar. (Rovi) dedi: Yahyo ibn al-Horis Abul Ashʼasdan: «Unga har bir qadami evaziga bir yillik — uning roʻzasi va qiyomi kabi ajr boʻladi», deganini yodlaganini aytdi. Yahyo dedi: Men uning «piyoda yurdi va ulovga minmadi», deganini eshitmadim.Авс ибн Авс ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитдим, у зот жумани зикр қилиб: «Ким (аҳлини) ювинтирса ва ўзи ғусл қилса, сўнг эрта йўлга чиқса ва биринчилардан бўлса, уловга минмай пиёда чиқса, сўнг имомга яқинлашса, жим қулоқ солса ва беҳуда гапирмаса, унга бир йиллик — унинг рўзаси ва қиёми каби ажр бўлади», дедилар. (Рови) деди: Яҳё ибн ал-Ҳорис Абул Ашъасдан: «Унга ҳар бир қадами эвазига бир йиллик — унинг рўзаси ва қиёми каби ажр бўлади», деганини ёдлаганини айтди. Яҳё деди: Мен унинг «пиёда юрди ва уловга минмади», деганини эшитмадим.

قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ دَاوُدَ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَغَسَّلَ ثُمَّ ابْتَكَرَ وَغَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ جَلَسَ قَرِيبًا مِنْ الْإِمَامِ حَتَّى يُنْصِتَ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ خَطَاهَا عَمَلُ سَنَةٍ صِيَامُهَا وَقِيَامُهَا

Avs ibn Avs as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim juma kuni gʻusl qilsa va (ahlini) gʻusl qildirsa, soʻng erta yoʻlga chiqib, xutbaning boshida hozir boʻlsa, keyin masjidga borib imomga yaqin oʻtirsa va jim tursa, unga bosgan har bir qadami evaziga bir yillik amal — uning roʻzasi va qiyomi (savobi) boʻladi», dedilar.Авс ибн Авс ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким жума куни ғусл қилса ва (аҳлини) ғусл қилдирса, сўнг эрта йўлга чиқиб, хутбанинг бошида ҳозир бўлса, кейин масжидга бориб имомга яқин ўтирса ва жим турса, унга босган ҳар бир қадами эвазига бир йиллик амал — унинг рўзаси ва қиёми (савоби) бўлади», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ أَوْسٍ قَالَكَانَ جَدِّي أَوْسٌ أَحْيَانًا يُصَلِّي فَيُشِيرُ إِلَيَّ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَأُعْطِيهِ نَعْلَيْهِ وَيَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي نَعْلَيْهِ

Ibn Abu Awsdan rivoyat qilinadi: Buvam Aws (roziyallohu anhu) namoz oʻqir va namozda turib menga ishora qilar edi. Men unga kovushlarini berardim. U: «Men Rasululloh ﷺning kovushlarida namoz oʻqiyotganlarini koʻrganman», derdi.Ибн Абу Аwсдан ривоят қилинади: Бувам Аwс (розияллоҳу анҳу) намоз ўқир ва намозда туриб менга ишора қилар эди. Мен унга ковушларини берардим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ковушларида намоз ўқиётганларини кўрганман», дерди.

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ يَحْيَى بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ غَسَّلَ وَاغْتَسَلَ ثُمَّ غَدَا فَابْتَكَرَ وَجَلَسَ مِنْ الْإِمَامِ قَرِيبًا فَاسْتَمَعَ وَأَنْصَتَ كَانَ بِكُلِّ خَطْوَةٍ أَجْرُ سَنَةٍ صِيَامُهَا وَقِيَامُهَا

Avs ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ahlini gʻusl qildirsa va oʻzi gʻusl qilsa, soʻng erta yoʻlga chiqib, xutbaning boshida hozir boʻlsa, imomga yaqin oʻtirsa, quloq solib jim tursa, unga har bir qadami evaziga bir yillik — uning roʻzasi va qiyomi kabi ajr boʻladi», dedilar.Авс ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким аҳлини ғусл қилдирса ва ўзи ғусл қилса, сўнг эрта йўлга чиқиб, хутбанинг бошида ҳозир бўлса, имомга яқин ўтирса, қулоқ солиб жим турса, унга ҳар бир қадами эвазига бир йиллик — унинг рўзаси ва қиёми каби ажр бўлади», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا النُّعْمَانُ بْنُ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ فُلَانًا أَوْسٌ جَدُّهُ قَالَكَانَ جَدِّي يَقُولُ لِي وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ يُومِئُ إِلَيَّ نَاوِلْنِي النَّعْلَيْنِ فَأُنَاوِلُهُمَا إِيَّاهُ فَيَلْبَسُهُمَا وَيُصَلِّي فِيهِمَا وَيَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي نَعْلَيْهِ

Nuʼmon ibn Solim aytdi: Men falonchidan — uning bobosi Avs edi — eshitdim, u aytdi: Bobom namozda turib menga ishora qilar va: «Kovushlarni menga uzat», derdi. Men ularni unga uzatardim, u ularni kiyib, ularda namoz oʻqir va: «Men Rasululloh ﷺning kovushlarida namoz oʻqiyotganlarini koʻrganman», derdi.Нуъмон ибн Солим айтди: Мен фалончидан — унинг бобоси Авс эди — эшитдим, у айтди: Бобом намозда туриб менга ишора қилар ва: «Ковушларни менга узат», дерди. Мен уларни унга узатардим, у уларни кийиб, уларда намоз ўқир ва: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ковушларида намоз ўқиётганларини кўрганман», дерди.

قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَفْصٍ وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ أَوْسٍ يُحَدِّثُ عَنْ جَدِّهِ أَوْسِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ أَنَّهُرَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَاسْتَوْكَفَ ثَلَاثًاقَالَ قُلْتُ أَيُّ شَيْءٍ اسْتَوْكَفَ ثَلَاثًا قَالَ غَسَلَ يَدَيْهِ ثَلَاثًا

Nuʼmon ibn Solim aytdi: Men Amr ibn Avsning oʻz bobosi Avs ibn Abu Avsdan soʻzlab berganini eshitdim: u Nabiy ﷺni tahorat olayotganlarini va uch marta (qoʻllariga) suv quyganlarini koʻrdi. Men: «Uch marta suv quyish nima (degani)?» dedim. U: «Ikki qoʻllarini uch marta yuvdilar», dedi.Нуъмон ибн Солим айтди: Мен Амр ибн Авснинг ўз бобоси Авс ибн Абу Авсдан сўзлаб берганини эшитдим: у Набий ﷺни таҳорат олаётганларини ва уч марта (қўлларига) сув қуйганларини кўрди. Мен: «Уч марта сув қуйиш нима (дегани)?» дедим. У: «Икки қўлларини уч марта ювдилар», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ قَالَكُنْتُ مَعَ أَبِي عَلَى مَاءٍ مِنْ مِيَاهِ الْعَرَبِ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ مَا أَزِيدُكَ عَلَى مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ

Avs ibn Abu Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Men otam bilan arab suvlaridan bir suv boshida edim. U tahorat qildi va kovushlari ustiga mash tortdi. Unga (bu haqda) aytilgan edi, u: «Men Rasululloh ﷺni shunday qilayotganlarini koʻrganman, undan ortigʻini aytmayman», dedi.Авс ибн Абу Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен отам билан араб сувларидан бир сув бошида эдим. У таҳорат қилди ва ковушлари устига маш тортди. Унга (бу ҳақда) айтилган эди, у: «Мен Расулуллоҳ ﷺни шундай қилаётганларини кўрганман, ундан ортиғини айтмайман», деди.