حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَقَامَ فَحَكَّهَا أَوْ قَالَ فَحَتَّهَا بِيَدِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِمْ وَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قِبَلَ وَجْهِ أَحَدِكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَا يَتَنَخَّمَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ قِبَلَ وَجْهِهِ فِي صَلَاتِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidning qiblasida balgʻam koʻrib, turdilar va uni qirib tashladilar — yoki: qoʻllari bilan qirib tashladilar, dedi — soʻng odamlarga yuzlanib, ularga gʻazablandilar va: «Albatta, Alloh azza va jalla namozida biringizning yuzi roʻparasidadir. Bas, hech kim namozida yuzi roʻparasiga balgʻam tashlamasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжиднинг қибласида балғам кўриб, турдилар ва уни қириб ташладилар — ёки: қўллари билан қириб ташладилар, деди — сўнг одамларга юзланиб, уларга ғазабландилар ва: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла намозида бирингизнинг юзи рўпарасидадир. Бас, ҳеч ким намозида юзи рўпарасига балғам ташламасин», дедилар.