حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الثَّمَرَةِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهَا نَهَى الْبَائِعَ وَالْمُشْتَرِيَ وَنَهَى أَنْ يُسَافَرَ بِالْقُرْآنِ إِلَى أَرْضِ الْعَدُوِّ مَخَافَةَ أَنْ يَنَالَهُ الْعَدُوُّ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mevani pishgani maʼlum boʻlmagunicha sotishdan qaytardilar — sotuvchini ham, oluvchini ham qaytardilar. Yana dushman qoʻlga kiritib qoʻyishidan xavfsirab, Qurʼonni dushman yurtiga olib safar qilishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мевани пишгани маълум бўлмагунича сотишдан қайтардилар — сотувчини ҳам, олувчини ҳам қайтардилар. Яна душман қўлга киритиб қўйишидан хавфсираб, Қуръонни душман юртига олиб сафар қилишдан қайтардилар.