حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ سَعِيدُ بْنُ خُثَيْمٍ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِذَا أَتَى الرَّجُلَ وَهُوَ يُرِيدُ السَّفَرَ قَالَ لَهُ ادْنُ حَتَّى أُوَدِّعَكَ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوَدِّعُنَا فَيَقُولُ أَسْتَوْدِعُ اللَّهَ دِينَكَ وَأَمَانَتَكَ وَخَوَاتِيمَ عَمَلِكَ
Solim ibn Abdulloh (rahimahulloh) aytdi: Otam Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) safar qilmoqchi boʻlgan kishining oldiga kelsa, unga: «Yaqinlash, Rasululloh ﷺ biz bilan xayrlashganlaridek men ham sen bilan xayrlashay», der va soʻng: «Astavdiullaha dinaka va amanataka va xavotima amalika (dining, omonating va amalingning yakunlarini Allohga topshiraman)», der edi.Солим ибн Абдуллоҳ (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Отам Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) сафар қилмоқчи бўлган кишининг олдига келса, унга: «Яқинлаш, Расулуллоҳ ﷺ биз билан хайрлашганларидек мен ҳам сен билан хайрлашай», дер ва сўнг: «Аставдиуллаҳа динака ва аманатака ва хавотима амалика (дининг, омонатинг ва амалингнинг якунларини Аллоҳга топшираман)», дер эди.