Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqiyotgan paytimizda, jamoatdan bir kishi: «Allohu akbaru kabiran val-hamdu lillahi kasiran va subhanallohi bukratan va asiilan» (Alloh ulugʻdir, gʻoyat ulugʻ; hamd Allohga xosdir, koʻp hamd bilan; Allohga ertayu kech tasbeh aytaman), dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Falon-falon kalimani kim aytdi?» dedilar. Jamoatdan bir kishi: «Men, yo Rasululloh», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Men undan hayratga tushdim, u uchun osmonning eshiklari ochildi», dedilar. Ibn Umar dedi: Rasululloh ﷺ ning buni aytganlarini eshitganimdan beri men u (kalimalar)ni tark qilmadim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқиётган пайтимизда, жамоатдан бир киши: «Аллоҳу акбару кабиран вал-ҳамду лиллаҳи касиран ва субҳаналлоҳи букратан ва асиилан» (Аллоҳ улуғдир, ғоят улуғ; ҳамд Аллоҳга хосдир, кўп ҳамд билан; Аллоҳга эртаю кеч тасбеҳ айтаман), деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Фалон-фалон калимани ким айтди?» дедилар. Жамоатдан бир киши: «Мен, ё Расулуллоҳ», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Мен ундан ҳайратга тушдим, у учун осмоннинг эшиклари очилди», дедилар. Ибн Умар деди: Расулуллоҳ ﷺ нинг буни айтганларини эшитганимдан бери мен у (калималар)ни тарк қилмадим.