حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا دَخَلَ أَدْنَى الْحَرَمِ أَمْسَكَ عَنْ التَّلْبِيَةِ فَإِذَا انْتَهَى إِلَى ذِي طُوًى بَاتَ فِيهِ حَتَّى يُصْبِحَ ثُمَّ يُصَلِّيَ الْغَدَاةَ وَيَغْتَسِلَ وَيُحَدِّثَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُهُ ثُمَّ يَدْخُلُ مَكَّةَ ضُحًى فَيَأْتِي الْبَيْتَ فَيَسْتَلِمُ الْحَجَرَ وَيَقُولُ بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَرْمُلُ ثَلَاثَةَ أَطْوَافٍ يَمْشِي مَا بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ فَإِذَا أَتَى عَلَى الْحَجَرِ اسْتَلَمَهُ وَكَبَّرَ أَرْبَعَةَ أَطْوَافٍ مَشْيًا ثُمَّ يَأْتِي الْمَقَامَ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى الْحَجَرِ فَيَسْتَلِمُهُ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّفَا مِنْ الْبَابِ الْأَعْظَمِ فَيَقُومُ عَلَيْهِ فَيُكَبِّرُ سَبْعَ مِرَارٍ ثَلَاثًا يُكَبِّرُ ثُمَّ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
Nofiʼ (rahimahulloh) aytdi: Ibn Umar Haramning eng chekkasiga kirganda talbiyani toʻxtatar, Zu Tuvoga yetganda esa u yerda tong otguncha tunar, soʻng bomdodni oʻqib gʻusl qilar va Rasululloh ﷺ shunday qilganlarini aytar edi. Soʻng Makkaga chosht paytida kirar, Baytga kelib Hajarni istilom qilar va: «Bismillahi vallohu akbar», der edi. Keyin uch aylanishda raml qilar, ikki rukn orasida yurar edi; Hajarga yetganda uni istilom qilib takbir aytar, toʻrt aylanishni yurib qilar edi. Soʻng Maqomga kelib ikki rakaat namoz oʻqir, keyin Hajarga qaytib uni istilom qilar, soʻng eng katta darvozadan Safoga chiqib, uning ustida turar va yetti marta takbir aytar edi — uch marta takbir aytar, soʻng: «Lo ilaha illalloh vahdahu lo sharika lah, lahul-mulku va lahul-hamdu va huva ala kulli shayʼin qodir», der edi.Нофиъ (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Ибн Умар Ҳарамнинг энг чеккасига кирганда талбияни тўхтатар, Зу Тувога етганда эса у ерда тонг отгунча тунар, сўнг бомдодни ўқиб ғусл қилар ва Расулуллоҳ ﷺ шундай қилганларини айтар эди. Сўнг Маккага чошт пайтида кирар, Байтга келиб Ҳажарни истилом қилар ва: «Бисмиллаҳи валлоҳу акбар», дер эди. Кейин уч айланишда рамл қилар, икки рукн орасида юрар эди; Ҳажарга етганда уни истилом қилиб такбир айтар, тўрт айланишни юриб қилар эди. Сўнг Мақомга келиб икки ракаат намоз ўқир, кейин Ҳажарга қайтиб уни истилом қилар, сўнг энг катта дарвозадан Сафога чиқиб, унинг устида турар ва етти марта такбир айтар эди — уч марта такбир айтар, сўнг: «Ло илаҳа иллаллоҳ ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува ала кулли шайъин қодир», дер эди.