حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ حَدَّثَهُمْأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَصَابَتْ أَحَدَكُمْ مُصِيبَةٌ فَلْيَقُلْ {إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ} اللَّهُمَّ عِنْدَكَ أَحْتَسِبُ مُصِيبَتِي فَأْجُرْنِي فِيهَا وَأَبْدِلْنِي بِهَا خَيْرًا مِنْهَافَلَمَّا قُبِضَ أَبُو سَلَمَةَ خَلَفَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي أَهْلِي خَيْرًا مِنْهُ

Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Abu Salama ularga soʻzlab berdi: Rasululloh Ǻ: «Birontaringizga musibat yetsa, u: ‹{Albatta, biz Allohnikimiz va albatta, biz Unga qaytguvchimiz} (Baqara 156). Allohim, musibatimning ajrini Sendan umid qilaman, bas, menga unda ajr bergin va menga undan koʻra yaxshirogʻini badal qilib bergin›, desin», dedilar. Abu Salama vafot etganida, Alloh azza va jalla menga ahlim ichida undan yaxshirogʻini oʻrniga berdi.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Абу Салама уларга сўзлаб берди: Расулуллоҳ Ǻ: «Биронтарингизга мусибат етса, у: ‹{Албатта, биз Аллоҳникимиз ва албатта, биз Унга қайтгувчимиз} (Бақара 156). Аллоҳим, мусибатимнинг ажрини Сендан умид қиламан, бас, менга унда ажр бергин ва менга ундан кўра яхшироғини бадал қилиб бергин›, десин», дедилар. Абу Салама вафот этганида, Аллоҳ азза ва жалла менга аҳлим ичида ундан яхшироғини ўрнига берди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَمْرٍو عَنْ الْمُطَّلِبِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْأَتَانِي أَبُو سَلَمَةَ يَوْمًا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَقَدْ سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلًا فَسُرِرْتُ بِهِ قَالَ لَا تُصِيبُ أَحَدًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ مُصِيبَةٌ فَيَسْتَرْجِعَ عِنْدَ مُصِيبَتِهِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَاخْلُفْ لِي خَيْرًا مِنْهَا إِلَّا فُعِلَ ذَلِكَ بِهِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ فَحَفِظْتُ ذَلِكَ مِنْهُ فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ اسْتَرْجَعْتُ وَقُلْتُ اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَاخْلُفْنِي خَيْرًا مِنْهُ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى نَفْسِي قُلْتُ مِنْ أَيْنَ لِي خَيْرٌ مِنْ أَبِي سَلَمَةَ فَلَمَّا انْقَضَتْ عِدَّتِي اسْتَأْذَنَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَدْبُغُ إِهَابًا لِي فَغَسَلْتُ يَدَيَّ مِنْ الْقَرَظِ وَأَذِنْتُ لَهُ فَوَضَعْتُ لَهُ وِسَادَةَ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَقَعَدَ عَلَيْهَا فَخَطَبَنِي إِلَى نَفْسِي فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ مَقَالَتِهِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا بِي أَنْ لَا تَكُونَ بِكَ الرَّغْبَةُ فِيَّ وَلَكِنِّي امْرَأَةٌ فِيَّ غَيْرَةٌ شَدِيدَةٌ فَأَخَافُ أَنْ تَرَى مِنِّي شَيْئًا يُعَذِّبُنِي اللَّهُ بِهِ وَأَنَا امْرَأَةٌ دَخَلْتُ فِي السِّنِّ وَأَنَا ذَاتُ عِيَالٍ فَقَالَ أَمَّا مَا ذَكَرْتِ مِنْ الْغَيْرَةِ فَسَوْفَ يُذْهِبُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْكِ وَأَمَّا مَا ذَكَرْتِ مِنْ السِّنِّ فَقَدْ أَصَابَنِي مِثْلُ الَّذِي أَصَابَكِ وَأَمَّا مَا

Ummu Salama (roziyallohu anho) aytdi: Bir kuni Abu Salama Rasululloh Ǻning huzurlaridan oldimga keldi va: «Men Rasululloh Ǻdan bir soʻz eshitdim, undan xursand boʻldim. U zot: ‹Musulmonlardan biriga musibat yetsa-yu, u musibati paytida istirjoʼ qilib, soʻng: Allohim, musibatimda menga ajr bergin va menga undan yaxshirogʻini oʻrniga bergin, desa, albatta unga shu qilinadi›, dedilar», dedi. Ummu Salama aytdi: Men buni undan yodlab oldim. Abu Salama vafot etganida, istirjoʼ qildim va: «Allohim, musibatimda menga ajr bergin va menga undan yaxshirogʻini oʻrniga bergin», dedim. Soʻng oʻzimga qaytib: «Menga qayerdan Abu Salamadan yaxshirogʻi topilardi?» dedim. Iddam tugagach, Rasululloh Ǻ oldimga kirishga izn soʻradilar — men esa oʻzimning bir terimni oshlayotgan edim. Qoʻllarimni qarazdan yuvdim va u zotga izn berdim. U zotga ichiga xurmo tolasi solingan charm yostiq qoʻydim, u zot uning ustiga oʻtirdilar va mendan oʻzimni soʻradilar. Soʻzlarini tugatganlarida men: «Ey Allohning Rasuli, mendagi uzr sizning menga ragʻbatingiz yoʻqligi emas, lekin men qattiq rashkchi ayolman; sizdan mendagi biror narsani koʻrib qolishingizdan va Alloh meni shu bilan azoblashidan qoʻrqaman. Yana men yoshim ulgʻaygan ayolman va bola-chaqalik ayolman», dedim. U zot: «Rashk haqida aytgan narsangga kelsak, Alloh azza va jalla uni sendan ketkazadi. Yosh haqida aytganingga kelsak, senga yetgan narsa menga ham yetgan. Yana aytganingga kelsak»Умму Салама (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир куни Абу Салама Расулуллоҳ Ǻнинг ҳузурларидан олдимга келди ва: «Мен Расулуллоҳ Ǻдан бир сўз эшитдим, ундан хурсанд бўлдим. У зот: ‹Мусулмонлардан бирига мусибат етса-ю, у мусибати пайтида истиржў қилиб, сўнг: Аллоҳим, мусибатимда менга ажр бергин ва менга ундан яхшироғини ўрнига бергин, деса, албатта унга шу қилинади›, дедилар», деди. Умму Салама айтди: Мен буни ундан ёдлаб олдим. Абу Салама вафот этганида, истиржў қилдим ва: «Аллоҳим, мусибатимда менга ажр бергин ва менга ундан яхшироғини ўрнига бергин», дедим. Сўнг ўзимга қайтиб: «Менга қаердан Абу Саламадан яхшироғи топиларди?» дедим. Иддам тугагач, Расулуллоҳ Ǻ олдимга киришга изн сўрадилар — мен эса ўзимнинг бир теримни ошлаётган эдим. Қўлларимни қараздан ювдим ва у зотга изн бердим. У зотга ичига хурмо толаси солинган чарм ёстиқ қўйдим, у зот унинг устига ўтирдилар ва мендан ўзимни сўрадилар. Сўзларини тугатганларида мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мендаги узр сизнинг менга рағбатингиз йўқлиги эмас, лекин мен қаттиқ рашкчи аёлман; сиздан мендаги бирор нарсани кўриб қолишингиздан ва Аллоҳ мени шу билан азоблашидан қўрқаман. Яна мен ёшим улғайган аёлман ва бола-чақалик аёлман», дедим. У зот: «Рашк ҳақида айтган нарсангга келсак, Аллоҳ азза ва жалла уни сендан кетказади. Ёш ҳақида айтганингга келсак, сенга етган нарса менга ҳам етган. Яна айтганингга келсак»