قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ وَقَالَ غُنْدَرٌ عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْرَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ أَحْجَارِ الزَّيْتِ يَدْعُو بِكَفَّيْهِقَالَ حَجَّاجٌ وَرَفَعَ شُعْبَةُ كَفَّيْهِ وَبَسَطَهُمَا

Muhammad ibn Ibrohim (rahimahulloh) aytdi: Nabiy ﷺni koʻrgan bir kishi menga xabar berdiki, u zotning Ahjaruz-zayt (degan joy)da ikki kaftlari bilan duo qilayotganlarini koʻrgan. Hajjoj aytdi: Shuʼba ikki kaftini koʻtarib, ularni yoydi.Муҳаммад ибн Иброҳим (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Набий ﷺни кўрган бир киши менга хабар бердики, у зотнинг Аҳжаруз-зайт (деган жой)да икки кафтлари билан дуо қилаётганларини кўрган. Ҳажжож айтди: Шуъба икки кафтини кўтариб, уларни ёйди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي السَّلِيلِ قَالَ وَقَفَ عَلَيْنَا رَجُلٌ فِي مَجْلِسِنَا بِالْبَقِيعِ فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَوْ عَمِّي أَنَّهُرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْبَقِيعِ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ يَتَصَدَّقُ بِصَدَقَةٍ أَشْهَدُ لَهُ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ فَحَلَلْتُ مِنْ عِمَامَتِي لَوْثًا أَوْ لَوْثَيْنِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَتَصَدَّقَ بِهِمَا فَأَدْرَكَنِي مَا يُدْرِكُ بَنِي آدَمَ فَعَقَدْتُ عَلَيَّ عِمَامَتِي فَجَاءَ رَجُلٌ وَلَمْ أَرَ بِالْبَقِيعِ رَجُلًا أَشَدَّ سَوَادًا أَصْفَرَ مِنْهُ وَلَا آدَمَ يَعْبُرُ بِنَاقَةٍ لَمْ أَرَ بِالْبَقِيعِ نَاقَةً أَحْسَنَ مِنْهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَدَقَةٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ دُونَكَ هَذِهِ النَّاقَةَ قَالَ فَلَزِمَهُ رَجُلٌ فَقَالَ هَذَا يَتَصَدَّقُ بِهَذِهِ فَوَاللَّهِ لَهِيَ خَيْرٌ مِنْهُ قَالَ فَسَمِعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَذَبْتَ بَلْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ وَمِنْهَا ثَلَاثَ مِرَارٍ ثُمَّ قَالَ وَيْلٌ لِأَصْحَابِ الْمِئِينَ مِنْ الْإِبِلِ ثَلَاثًا قَالُوا إِلَّا مَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِلَّا مَنْ قَالَ بِالْمَالِ هَكَذَا وَهَكَذَا وَجَمَعَ بَيْنَ كَفَّيْهِ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ قَالَ قَدْ أَفْلَحَ الْمُزْهِدُ الْمُجْهِدُ ثَلَاثًا الْمُزْهِدُ فِي الْعَيْشِ الْمُجْهِدُ فِي الْعِبَادَةِ

Abu Salil aytdi: Baqiʼdagi majlisimizda bir kishi oldimizda toʻxtab, shunday dedi: Menga otam yoki amakim soʻzlab berdiki, u Rasululloh ﷺni Baqiʼda: «Kim bir sadaqa qilsa, men qiyomat kuni unga guvohlik beraman», deb turganlarini koʻrgan. U aytdi: Men sadaqa qilish niyatida sallamdan bir yoki ikki oʻramni yechdim, ammo meni Odam bolasiga yetadigan narsa (baxillik) tutdi va sallamni yana bogʻladim. Shu payt bir kishi keldi; men Baqiʼda undan koʻra qoraroq, sargʻishroq va bugʻdoyrang kishini koʻrmagan edim; u bir tuyani yetaklab kelardi — men Baqiʼda undan chiroyliroq tuyani koʻrmagan edim. U: «Ey Allohning Rasuli, sadaqami?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Mana bu tuyani oling», dedi. Shunda bir kishi unga yopishib: «Bu shuni sadaqa qilyaptimi? Allohga qasamki, tuya undan yaxshiroq-ku!» dedi. Rasululloh ﷺ buni eshitib: «Yolgʻon aytding, balki u sendan ham, tuyadan ham yaxshiroqdir», deb buni uch marta aytdilar. Soʻng: «Yuzlab tuyalar egalariga voy boʻlsin!» deb uch marta aytdilar. Ular: «Kimdan boshqasiga, ey Allohning Rasuli?» dedilar. U zot: «Molni mana bunday va mana bunday qilganidan boshqasiga», deb ikki kaftini oʻng tomoniga va chap tomoniga yoydilar. Soʻng: «Muzhid, mujhid najot topdi», deb uch marta aytdilar; «muzhid — turmushda kamga qanoat qilgan, mujhid — ibodatda jidd-jahd qilgandir».Абу Салил айтди: Бақиъдаги мажлисимизда бир киши олдимизда тўхтаб, шундай деди: Менга отам ёки амаким сўзлаб бердики, у Расулуллоҳ ﷺни Бақиъда: «Ким бир садақа қилса, мен қиёмат куни унга гувоҳлик бераман», деб турганларини кўрган. У айтди: Мен садақа қилиш ниятида салламдан бир ёки икки ўрамни ечдим, аммо мени Одам боласига етадиган нарса (бахиллик) тутди ва салламни яна боғладим. Шу пайт бир киши келди; мен Бақиъда ундан кўра қорароқ, сарғишроқ ва буғдойранг кишини кўрмаган эдим; у бир туяни етаклаб келарди — мен Бақиъда ундан чиройлироқ туяни кўрмаган эдим. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, садақами?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Мана бу туяни олинг», деди. Шунда бир киши унга ёпишиб: «Бу шуни садақа қиляптими? Аллоҳга қасамки, туя ундан яхшироқ-ку!» деди. Расулуллоҳ ﷺ буни эшитиб: «Ёлғон айтдинг, балки у сендан ҳам, туядан ҳам яхшироқдир», деб буни уч марта айтдилар. Сўнг: «Юзлаб туялар эгаларига вой бўлсин!» деб уч марта айтдилар. Улар: «Кимдан бошқасига, эй Аллоҳнинг Расули?» дедилар. У зот: «Молни мана бундай ва мана бундай қилганидан бошқасига», деб икки кафтини ўнг томонига ва чап томонига ёйдилар. Сўнг: «Музҳид, мужҳид нажот топди», деб уч марта айтдилар; «музҳид — турмушда камга қаноат қилган, мужҳид — ибодатда жидд-жаҳд қилгандир».