حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَأَلَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قُلْتُ أَرَأَيْتَ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ وَلَمْ يُمْنِ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ وَيَغْسِلُ ذَكَرَهُ قَالَ وَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرَ وَطَلْحَةَ وَأُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَأَمَرُوهُ بِذَلِكَ.
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Kishi xotini bilan qoʻshilib, maniy chiqmasa, bu haqda nima deysiz?» deb soʻralganda, Usmon (roziyallohu anhu): «U namozga tahorat olganidek tahorat oladi va zakarini yuvadi», dedi. Usmon (roziyallohu anhu): «Men buni Rasululloh ﷺdan eshitganman», dedi. «Soʻng men bu haqda Ali ibn Abu Tolibdan, Zubayrdan, Talhadan va Ubay ibn Kaʼbdan soʻradim, ular ham shunday qilishga buyurdilar», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ундан: «Киши хотини билан қўшилиб, маний чиқмаса, бу ҳақда нима дейсиз?» деб сўралганда, Усмон (розияллоҳу анҳу): «У намозга таҳорат олганидек таҳорат олади ва закарини ювади», деди. Усмон (розияллоҳу анҳу): «Мен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганман», деди. «Сўнг мен бу ҳақда Али ибн Абу Толибдан, Зубайрдан, Талҳадан ва Убай ибн Каъбдан сўрадим, улар ҳам шундай қилишга буюрдилар», деди.