حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ سَمِعْتُ فُلَانًا وَفُلَانًا يُحْسِنَانِ الثَّنَاءَ يَذْكُرَانِ أَنَّكَ أَعْطَيْتَهُمَا دِينَارَيْنِ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكِنَّ وَاللَّهِ فُلَانًا مَا هُوَ كَذَلِكَ لَقَدْ أَعْطَيْتُهُ مِنْ عَشَرَةٍ إِلَى مِائَةٍ فَمَا يَقُولُ ذَاكَ أَمَا وَاللَّهِ إِنَّ أَحَدَكُمْ لَيُخْرِجُ مَسْأَلَتَهُ مِنْ عِنْدِي يَتَأَبَّطُهَا يَعْنِي تَكُونُ تَحْتَ إِبْطِهِ يَعْنِي نَارًا قَالَ قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تُعْطِيهَا إِيَّاهُمْ قَالَ فَمَا أَصْنَعُ يَأْبَوْنَ إِلَّا ذَاكَ وَيَأْبَى اللَّهُ لِي الْبُخْلَ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Umar: «Yo Rasululloh, men falonchi bilan falonchining chiroyli maqtov aytayotganini va siz ularga ikki dinordan berganingizni zikr qilayotganini eshitdim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Lekin, vallohi, falonchi undoq emas: men unga oʻntadan yuztagacha berdim, u esa bunday demaydi. Ogoh boʻlinglar, vallohi, sizlardan biringiz mendan soʻragan narsasini qoʻltigʻiga qistirib chiqadi — yaʼni u olov (boʻladi)», dedilar. Umar: «Yo Rasululloh, unda nega ularga berasiz?» dedi. U zot: «Nima ham qilay? Ular bundan boshqasiga koʻnmaydilar, Alloh esa men uchun baxillikni ravo koʻrmaydi», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Умар: «Ё Расулуллоҳ, мен фалончи билан фалончининг чиройли мақтов айтаётганини ва сиз уларга икки динордан берганингизни зикр қилаётганини эшитдим», деди. Шунда Набий ﷺ: «Лекин, валлоҳи, фалончи ундоқ эмас: мен унга ўнтадан юзтагача бердим, у эса бундай демайди. Огоҳ бўлинглар, валлоҳи, сизлардан бирингиз мендан сўраган нарсасини қўлтиғига қистириб чиқади — яъни у олов (бўлади)», дедилар. Умар: «Ё Расулуллоҳ, унда нега уларга берасиз?» деди. У зот: «Нима ҳам қилай? Улар бундан бошқасига кўнмайдилар, Аллоҳ эса мен учун бахилликни раво кўрмайди», дедилар.