حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَرَّحَتْنِي أُمِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْأَلُهُ فَأَتَيْتُهُ فَقَعَدْتُ قَالَ فَاسْتَقْبَلَنِي فَقَالَ مَنْ اسْتَغْنَى أَغْنَاهُ اللَّهُ وَمَنْ اسْتَعَفَّ أَعَفَّهُ اللَّهُ وَمَنْ اسْتَكْفَى كَفَاهُ اللَّهُ وَمَنْ سَأَلَ وَلَهُ قِيمَةُ أُوقِيَّةٍ فَقَدْ أَلْحَفَ قَالَ فَقُلْتُ نَاقَتِي الْيَاقُوتَةُ هِيَ خَيْرٌ مِنْ أُوقِيَّةٍ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَسْأَلْهُحَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الرِّجَالِ نَحْوَهُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Onam meni Rasululloh ﷺning oldilariga — u zotdan soʻrashim uchun — yubordi. Men u zotning oldilariga kelib oʻtirdim. U zot menga yuzlanib: «Kim beniyoz boʻlishni istasa, Alloh uni beniyoz qiladi; kim iffatli boʻlishni istasa, Alloh uni iffatli qiladi; kim kifoya soʻrasa, Alloh unga kifoya qiladi; kim bir uqiya qiymatidagi (moli) boʻla turib soʻrasa, u hadeb soʻragan boʻladi», dedilar. Shunda men: «Yoqut (nomli) tuyam bir uqiyadan yaxshiroq», dedim-da, soʻramay qaytdim. Hakam ibn Muso ham Ibn Abur-Rijoldan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Онам мени Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига — у зотдан сўрашим учун — юборди. Мен у зотнинг олдиларига келиб ўтирдим. У зот менга юзланиб: «Ким бениёз бўлишни истаса, Аллоҳ уни бениёз қилади; ким иффатли бўлишни истаса, Аллоҳ уни иффатли қилади; ким кифоя сўраса, Аллоҳ унга кифоя қилади; ким бир уқия қийматидаги (моли) бўла туриб сўраса, у ҳадеб сўраган бўлади», дедилар. Шунда мен: «Ёқут (номли) туям бир уқиядан яхшироқ», дедим-да, сўрамай қайтдим. Ҳакам ибн Мусо ҳам Ибн Абур-Рижолдан шунга ўхшашини ривоят қилди.