حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَجْلَانَ حَدَّثَنِي عِيَاضُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْعَرَاجِينَ يُمْسِكُهَا فِي يَدِهِ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَرَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَتَّهَا بِهِ حَتَّى أَنْقَاهَا
Abu Said (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xurmo novdalarini yaxshi koʻrar, ularni qoʻllarida ushlab turar edilar. (Bir kuni) masjidga kirdilar va masjidning qiblasida balgʻam koʻrib qoldilar-da, uni oʻsha (novda) bilan — toza boʻlgunicha — qirib tashladilar.Абу Саид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хурмо новдаларини яхши кўрар, уларни қўлларида ушлаб турар эдилар. (Бир куни) масжидга кирдилар ва масжиднинг қибласида балғам кўриб қолдилар-да, уни ўша (новда) билан — тоза бўлгунича — қириб ташладилар.