حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ أَبِيهِ وَعَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَأَخْرَجَ مَرْوَانُ الْمِنْبَرَ فِي يَوْمِ عِيدٍ وَلَمْ يَكُنْ يُخْرَجُ بِهِ وَبَدَأَ بِالْخُطْبَةِ قَبْلَ الصَّلَاةِ وَلَمْ يَكُنْ يُبْدَأُ بِهَا قَالَ فَقَامَ رَجُلٍ فَقَالَ يَا مَرْوَانُ خَالَفْتَ السُّنَّةَ أَخْرَجْتَ الْمِنْبَرَ يَوْمَ عِيدٍ وَلَمْ يَكُنْ يُخْرَجُ بِهِ فِي يَوْمِ عِيدٍ وَبَدَأْتَ بِالْخُطْبَةِ قَبْلَ الصَّلَاةِ وَلَمْ يَكُنْ يُبْدَأُ بِهَا قَالَ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَنْ هَذَا قَالُوا فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَمَّا هَذَا فَقَدْ قَضَى مَا عَلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَإِنْ اسْتَطَاعَ أَنْ يُغَيِّرَهُ بِيَدِهِ فَلْيَفْعَلْ وَقَالَ مَرَّةً فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ بِيَدِهِ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ بِلِسَانِهِ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الْإِيمَانِ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Marvon iyd kuni minbarni olib chiqdi, holbuki u olib chiqilmas edi; va namozdan oldin xutbadan boshladi, holbuki undan boshlanmas edi. Shunda bir kishi turib: «Ey Marvon, sen sunnatga xilof qilding: iyd kuni minbarni olib chiqding, holbuki iyd kuni u olib chiqilmas edi; va namozdan oldin xutbadan boshlading, holbuki undan boshlanmas edi», dedi. Abu Said al-Xudriy: «Bu kim?» dedi. Ular: «Falonchining oʻgʻli falonchi», dedilar. Shunda Abu Said: «Bu kishiga kelsak, u zimmasidagini ado etdi. Men Rasululloh ﷺning: ‹Sizlardan kim bir munkarni koʻrsa va uni qoʻli bilan oʻzgartirishga qodir boʻlsa, shuni qilsin› — baʼzan: ‹uni qoʻli bilan oʻzgartirsin› dedi — ‹agar qoʻli bilan qodir boʻlmasa, tili bilan; tili bilan ham qodir boʻlmasa, qalbi bilan (inkor qilsin). Bu esa iymonning eng zaifidir›, deb aytganlarini eshitganman», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Марвон ийд куни минбарни олиб чиқди, ҳолбуки у олиб чиқилмас эди; ва намоздан олдин хутбадан бошлади, ҳолбуки ундан бошланмас эди. Шунда бир киши туриб: «Эй Марвон, сен суннатга хилоф қилдинг: ийд куни минбарни олиб чиқдинг, ҳолбуки ийд куни у олиб чиқилмас эди; ва намоздан олдин хутбадан бошладинг, ҳолбуки ундан бошланмас эди», деди. Абу Саид ал-Худрий: «Бу ким?» деди. Улар: «Фалончининг ўғли фалончи», дедилар. Шунда Абу Саид: «Бу кишига келсак, у зиммасидагини адо этди. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Сизлардан ким бир мункарни кўрса ва уни қўли билан ўзгартиришга қодир бўлса, шуни қилсин› — баъзан: ‹уни қўли билан ўзгартирсин› деди — ‹агар қўли билан қодир бўлмаса, тили билан; тили билан ҳам қодир бўлмаса, қалби билан (инкор қилсин). Бу эса иймоннинг энг заифидир›, деб айтганларини эшитганман», деди.