Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlardan bir kishining (uyi) yonidan oʻtib, unga (odam) yubordilar. (U kishi) boshidan suv tomib chiqdi. Shunda (u zot): «Seni shoshirib qoʻygandirmiz?» dedilar. U: «Ha, yo Rasululloh», dedi. (U zot): «Shoshirilsang yoki (maniy) chiqmay qolsa, senga gʻusl yoʻq; senga tahorat (vojib)dir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бир кишининг (уйи) ёнидан ўтиб, унга (одам) юбордилар. (У киши) бошидан сув томиб чиқди. Шунда (у зот): «Сени шошириб қўйгандирмиз?» дедилар. У: «Ҳа, ё Расулуллоҳ», деди. (У зот): «Шоширилсанг ёки (маний) чиқмай қолса, сенга ғусл йўқ; сенга таҳорат (вожиб)дир», дедилар.