حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الْوَدَّاكِ وَقَالَ حَجَّاجٌ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ يَقُولُ لَا أَشْرَبُ نَبِيذًا بَعْدَ مَا سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ يَقُولُأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَجُلٍ نَشْوَانَ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أَشْرَبْ خَمْرًا إِنَّمَا شَرِبْتُ زَبِيبًا وَتَمْرًا فِي دُبَّاءَةٍ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَنُهِزَ بِالْأَيْدِي وَخُفِقَ بِالنِّعَالِ وَنَهَى عَنْ الدُّبَّاءِ وَنَهَى عَنْ الزَّبِيبِ وَالتَّمْرِ يَعْنِي أَنْ يُخْلَطَا
Abu Vaddok aytdi: Abu Saidning shunday deganini eshitganimdan keyin men nabiz ichmayman: Rasululloh ﷺning huzurlariga mast bir kishi keltirildi. U: «Men xamr ichganim yoʻq, faqat qovoq idishda mayiz va xurmo (sharbatini) ichdim», dedi. Shunda u zot buyurdilar va u qoʻllar bilan turtildi hamda oyoq kiyimlar bilan urildi. Yana u zot qovoq idishdan va mayiz bilan xurmoni aralashtirishdan qaytardilar.Абу Ваддок айтди: Абу Саиднинг шундай деганини эшитганимдан кейин мен набиз ичмайман: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига маст бир киши келтирилди. У: «Мен хамр ичганим йўқ, фақат қовоқ идишда майиз ва хурмо (шарбатини) ичдим», деди. Шунда у зот буюрдилар ва у қўллар билан туртилди ҳамда оёқ кийимлар билан урилди. Яна у зот қовоқ идишдан ва майиз билан хурмони аралаштиришдан қайтардилар.