حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ وَقَالَ عَفَّانُ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ سَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الذِّئْبَ قَطَعَ ذَنَبَ شَاةٍ لِي فَأُضَحِّي بِهَا قَالَ نَعَمْ وَقَالَ عَفَّانُ عَنْ ذَنَبِ شَاةٍ لَهُ فَقَطَعَهَا الذِّئْبُ فَقَالَ أُضَحِّي بِهَا قَالَ نَعَمْ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ dan soʻradim — yoki u zotdan bir kishi soʻradi — va: «Yo Rasululloh, boʻri qoʻyimning dumini uzib oldi; shuni qurbonlik qilaveraymi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Affon esa: «Oʻz qoʻyining dumi haqida — uni boʻri uzib olgan edi — u: ‹Shuni qurbonlik qilaveraymi?› dedi, u zot: ‹Ha›, dedilar», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ дан сўрадим — ёки у зотдан бир киши сўради — ва: «Ё Расулуллоҳ, бўри қўйимнинг думини узиб олди; шуни қурбонлик қилаверайми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Аффон эса: «Ўз қўйининг думи ҳақида — уни бўри узиб олган эди — у: ‹Шуни қурбонлик қилаверайми?› деди, у зот: ‹Ҳа›, дедилар», деди.