حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِثِنْتَيْ عَشْرَةَ لَيْلَةً بَقِيَتْ مِنْ رَمَضَانَ مَخْرَجَهُ إِلَى حُنَيْنٍ فَصَامَ طَوَائِفُ مِنْ النَّاسِ وَأَفْطَرَ آخَرُونَ فَلَمْ يَعِبْ الصَّائِمُ عَلَى الْمُفْطِرِ وَلَا الْمُفْطِرُ عَلَى الصَّائِمِ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Ramazondan oʻn ikki kecha qolganida Rasululloh ﷺ bilan Hunaynga chiqdik. Odamlardan bir toifasi roʻza tutdi, boshqalari iftor qildi. Roʻzador iftor qilganni ayblamadi, iftor qilgan ham roʻzadorni ayblamadi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Рамазондан ўн икки кеча қолганида Расулуллоҳ ﷺ билан Ҳунайнга чиқдик. Одамлардан бир тоифаси рўза тутди, бошқалари ифтор қилди. Рўзадор ифтор қилганни айбламади, ифтор қилган ҳам рўзадорни айбламади.