حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُصْمٍ أَبِي عُلْوَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَحِلَّ صِرَارَ نَاقَةٍ بِغَيْرِ إِذْنِ أَهْلِهَا فَإِنَّهُ خَاتَمُهُمْ عَلَيْهَا فَإِذَا كُنْتُمْ بِقَفْرٍ فَرَأَيْتُمْ الْوَطْبَ أَوْ الرَّاوِيَةَ أَوْ السِّقَاءَ مِنْ اللَّبَنِ فَنَادُوا أَصْحَابَ الْإِبِلِ ثَلَاثًا فَإِنْ سَقَاكُمْ فَاشْرَبُوا وَإِلَّا فَلَا وَإِنْ كُنْتُمْ مُرْمِلِينَ قَالَ أَبُو النَّضْرِ وَلَمْ يَكُنْ مَعَكُمْ طَعَامٌ فَلْيُمْسِكْهُ رَجُلَانِ مِنْكُمْ ثُمَّ اشْرَبُوا
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Allohga va oxirat kuniga imon keltiradigan hech kimga tuyaning sirorini egalarining iznisiz yechish halol emas, chunki u ularning (tuya ustidagi) muhridir. Agar suvsiz choʻlda boʻlsangiz va sut solingan meshni yoki katta meshni yoki qopni koʻrsangiz, tuya egalarini uch marta chaqiringlar. Agar sizni sugʻorsalar, ichinglar; boʻlmasa, yoʻq. Agar oziqsiz qolgan boʻlsangiz — Abun Nazr: ‹va yoningizda taom boʻlmasa›, dedi — sizlardan ikki kishi uni ushlab tursin, soʻngra ichinglar».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳга ва охират кунига имон келтирадиган ҳеч кимга туянинг сирорини эгаларининг изнисиз ечиш ҳалол эмас, чунки у уларнинг (туя устидаги) муҳридир. Агар сувсиз чўлда бўлсангиз ва сут солинган мешни ёки катта мешни ёки қопни кўрсангиз, туя эгаларини уч марта чақиринглар. Агар сизни суғорсалар, ичинглар; бўлмаса, йўқ. Агар озиқсиз қолган бўлсангиз — Абун Назр: ‹ва ёнингизда таом бўлмаса›, деди — сизлардан икки киши уни ушлаб турсин, сўнгра ичинглар».