Nofeʼ aytdi: Bir kishi Ibn Umarga Abu Said al-Xudriydan sarf haqida bir hadisni soʻzlab berardi. Soʻng Abu Said kelib, mana shu uyga tushdi. Ibn Umar mening qoʻlimdan va oʻsha kishining qoʻlidan ushladi, biz Abu Saidning oldiga keldik. U uning oldida turib: «Bu (kishi) sendan menga nima deb soʻzlayapti?» dedi. Abu Said: «Ha, koʻzim koʻrdi, qulogʻim eshitdi», dedi va barmogʻi bilan koʻzlariga hamda quloqlariga ishora qildi. Men uning ikki barmogʻi bilan (ishora qilib) aytgan soʻzini unutmadim: Rasululloh ﷺ oltinni oltinga, kumushni kumushga — barobariga barobar, misli misliga boʻlmasa — (sotishdan) qaytardilar: «Ogoh boʻlinglar! Gʻoyibni naqdga sotmanglar va birini ikkinchisidan ortiq qilmanglar».Нофеъ айтди: Бир киши Ибн Умарга Абу Саид ал-Худрийдан сарф ҳақида бир ҳадисни сўзлаб берарди. Сўнг Абу Саид келиб, мана шу уйга тушди. Ибн Умар менинг қўлимдан ва ўша кишининг қўлидан ушлади, биз Абу Саиднинг олдига келдик. У унинг олдида туриб: «Бу (киши) сендан менга нима деб сўзлаяпти?» деди. Абу Саид: «Ҳа, кўзим кўрди, қулоғим эшитди», деди ва бармоғи билан кўзларига ҳамда қулоқларига ишора қилди. Мен унинг икки бармоғи билан (ишора қилиб) айтган сўзини унутмадим: Расулуллоҳ ﷺ олтинни олтинга, кумушни кумушга — баробарига баробар, мисли мислига бўлмаса — (сотишдан) қайтардилар: «Огоҳ бўлинглар! Ғойибни нақдга сотманглар ва бирини иккинчисидан ортиқ қилманглар».