حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُبَارَكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عِيَاضِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمْ الشَّيْطَانُ فِي صَلَاتِهِ فَقَالَ إِنَّكَ قَدْ أَحْدَثْتَ فَلْيَقُلْ كَذَبْتَ مَا لَمْ يَجِدْ رِيحًا بِأَنْفِهِ أَوْ يَسْمَعْ صَوْتًا بِأُذُنِهِ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Biringizning namozida shayton kelib: ‹Sen hadas qilding›, desa, u: ‹Yolgʻon aytding›, desin — toki burni bilan hid sezmasa yoki qulogʻi bilan ovoz eshitmasa», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизнинг намозида шайтон келиб: ‹Сен ҳадас қилдинг›, деса, у: ‹Ёлғон айтдинг›, десин — токи бурни билан ҳид сезмаса ёки қулоғи билан овоз эшитмаса», дедилар.