حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَوْهَبٍ عَنْ عَمِّهِ عَنْ مَوْلًى لِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُكَانَ مَعَ أَبِي سَعِيدٍ وَهُوَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَدَخَلُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَى رَجُلًا جَالِسًا وَسَطَ الْمَسْجِدِ مُشَبِّكًا بَيْنَ أَصَابِعِهِ يُحَدِّثُ نَفْسَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَفْطِنْ قَالَ فَالْتَفَتَ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ فَقَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَا يُشَبِّكَنَّ بَيْنَ أَصَابِعِهِ فَإِنَّ التَّشْبِيكَ مِنْ الشَّيْطَانِ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَا يَزَالُ فِي صَلَاةٍ مَا دَامَ فِي الْمَسْجِدِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْهُ
Abu Said al-Xudriyning bir mavlosidan rivoyat qilinadi: U Abu Said bilan birga edi, Abu Said esa Rasululloh ﷺ bilan birga edi. (Roviy) aytdi: Nabiy ﷺ (masjidga) kirdilar va masjid oʻrtasida oʻtirgan, barmoqlarini bir-biriga chalishtirgan holda oʻzicha gapirayotgan bir kishini koʻrdilar. Nabiy ﷺ unga ishora qildilar, lekin u payqamadi. (Roviy) aytdi: Shunda u zot Abu Saidga oʻgirilib: «Biringiz namoz oʻqisa, barmoqlarini aslo chalishtirmasin; chunki barmoqlarni chalishtirish shaytondandir. Zero, biringiz masjidda ekan, undan chiqquniga qadar namozda (hisoblanadi)», dedilar.Абу Саид ал-Худрийнинг бир мавлосидан ривоят қилинади: У Абу Саид билан бирга эди, Абу Саид эса Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эди. (Ровий) айтди: Набий ﷺ (масжидга) кирдилар ва масжид ўртасида ўтирган, бармоқларини бир-бирига чалиштирган ҳолда ўзича гапираётган бир кишини кўрдилар. Набий ﷺ унга ишора қилдилар, лекин у пайқамади. (Ровий) айтди: Шунда у зот Абу Саидга ўгирилиб: «Бирингиз намоз ўқиса, бармоқларини асло чалиштирмасин; чунки бармоқларни чалиштириш шайтондандир. Зеро, бирингиз масжидда экан, ундан чиққунига қадар намозда (ҳисобланади)», дедилар.