حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَلَمْ نَعْدُ أَنْ فُتِحَتْ خَيْبَرُ وَقَعْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تِيكَ الْبَقْلَةِ فِي الثُّومِ فَأَكَلْنَا مِنْهَا أَكْلًا شَدِيدًا وَنَاسٌ جِيَاعٌ ثُمَّ رُحْنَا إِلَى الْمَسْجِدِ فَوَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرِّيحَ فَقَالَ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الْبَقْلَةِ الْخَبِيثَةِ شَيْئًا فَلَا يَقْرَبْنَا فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ نَاسٌ حُرِّمَتْ حُرِّمَتْ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَيْسَ لِي تَحْرِيمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ وَلَكِنَّهَا شَجَرَةٌ أَكْرَهُ رِيحَهَا
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xaybar fath etilishi bilanoq biz — Rasululloh ﷺ ning ashoblari — mana shu oʻsimlikka, yaʼni sarimsoqqa yopishdik va undan koʻp yedik, chunki odamlar och edilar. Soʻng masjid tomon yoʻl oldik. Rasululloh ﷺ hidni sezdilar va: «Kim mana shu yomon oʻsimlikdan biror narsa yegan boʻlsa, masjidda bizga yaqinlashmasin», dedilar. Shunda odamlar: «Harom qilindi, harom qilindi», dedilar. Bu (gap) Rasululloh ﷺ ga yetdi va u zot: «Ey odamlar! Alloh halol qilgan narsani harom qilish menga (joiz) emas, lekin u bir oʻsimlikki, men uning hidini xush koʻrmayman», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хайбар фатҳ этилиши биланоқ биз — Расулуллоҳ ﷺ нинг ашоблари — мана шу ўсимликка, яъни саримсоққа ёпишдик ва ундан кўп едик, чунки одамлар оч эдилар. Сўнг масжид томон йўл олдик. Расулуллоҳ ﷺ ҳидни сездилар ва: «Ким мана шу ёмон ўсимликдан бирор нарса еган бўлса, масжидда бизга яқинлашмасин», дедилар. Шунда одамлар: «Ҳаром қилинди, ҳаром қилинди», дедилар. Бу (гап) Расулуллоҳ ﷺ га етди ва у зот: «Эй одамлар! Аллоҳ ҳалол қилган нарсани ҳаром қилиш менга (жоиз) эмас, лекин у бир ўсимликки, мен унинг ҳидини хуш кўрмайман», дедилар.