حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَخْرُجُ أُنَاسٌ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ ثُمَّ لَا يَعُودُونَ فِيهِ حَتَّى يَعُودَ السَّهْمُ عَلَى فُوقِهِ قِيلَ مَا سِيمَاهُمْ قَالَ سِيمَاهُمْ التَّحْلِيقُ وَالتَّسْبِيتُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi, u zot shunday dedilar: «Mashriq tomonidan baʼzi kishilar chiqadi; ular Qurʼon oʻqiydilar, (lekin u) ularning halqumlaridan oʻtmaydi. Ular dindan — oʻq ovdan chiqib ketganidek — chiqib ketadilar, soʻng unga qaytmaydilar — toki oʻq oʻz fuqiga qaytmaguncha». «Ularning alomati nima?» deyildi. U zot: «Ularning alomati — boshni qirib taqir qilish va sochni butunlay yoʻqotishdir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ дан ривоят қилади, у зот шундай дедилар: «Машриқ томонидан баъзи кишилар чиқади; улар Қуръон ўқийдилар, (лекин у) уларнинг ҳалқумларидан ўтмайди. Улар диндан — ўқ овдан чиқиб кетганидек — чиқиб кетадилар, сўнг унга қайтмайдилар — токи ўқ ўз фуқига қайтмагунча». «Уларнинг аломати нима?» дейилди. У зот: «Уларнинг аломати — бошни қириб тақир қилиш ва сочни бутунлай йўқотишдир», дедилар.