Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (Madinaga) kelganlarida, biz oʻlim toʻshagida boʻlgan kishilarimiz haqida u zotga xabar berardik, u zot esa u vafot etishidan oldin kelib, uning yonida hozir boʻlar, unga istigʻfor aytar va vafotini kutar edilar. Bu esa baʼzida u zotni uzoq vaqt ushlab qolar va bu u zotga ogʻir kelardi. Shunda biz: Rasululloh ﷺ ga yengilroq boʻlishi uchun, mayyit haqida u vafot etmagunicha u zotga xabar bermaylik, dedik. Bizdan biror kishi vafot etsa, u zotga xabar berardik, u zot uning ahli oldiga kelib, unga istigʻfor aytar va janoza namozini oʻqir edilar. Soʻng koʻmilishida hozir boʻlishni istasalar, koʻmilishini kutar, qaytishni istasalar, qaytar edilar. Biz shu holda yana bir muddat davom etdik. Soʻng biz: Rasululloh ﷺ ga yengilroq boʻlishi uchun, mayyitlarimizni u zotning uyiga olib borsak, u zotni qoʻzgʻatmasak va ovora qilmasak, dedik. Biz shunday qildik va ish shu (tarzda) boʻldi…Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (Мадинага) келганларида, биз ўлим тўшагида бўлган кишиларимиз ҳақида у зотга хабар берардик, у зот эса у вафот этишидан олдин келиб, унинг ёнида ҳозир бўлар, унга истиғфор айтар ва вафотини кутар эдилар. Бу эса баъзида у зотни узоқ вақт ушлаб қолар ва бу у зотга оғир келарди. Шунда биз: Расулуллоҳ ﷺ га енгилроқ бўлиши учун, маййит ҳақида у вафот этмагунича у зотга хабар бермайлик, дедик. Биздан бирор киши вафот этса, у зотга хабар берардик, у зот унинг аҳли олдига келиб, унга истиғфор айтар ва жаноза намозини ўқир эдилар. Сўнг кўмилишида ҳозир бўлишни истасалар, кўмилишини кутар, қайтишни истасалар, қайтар эдилар. Биз шу ҳолда яна бир муддат давом этдик. Сўнг биз: Расулуллоҳ ﷺ га енгилроқ бўлиши учун, маййитларимизни у зотнинг уйига олиб борсак, у зотни қўзғатмасак ва овора қилмасак, дедик. Биз шундай қилдик ва иш шу (тарзда) бўлди…