حَدَّثَنَا سَكَنُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا صَالِحٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولَانِرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُخَامَةً فِي الْقِبْلَةِ فَتَنَاوَلَ حَصَاةً فَحَكَّهَا بِهَا ثُمَّ قَالَ لَا يَتَنَخَّمْ أَحَدٌ فِي الْقِبْلَةِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُسْرَى
Abu Hurayra va Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhumo) shunday dedilar: Rasululloh ﷺ qiblada balgʻam koʻrdilar, bir tosh olib uni qirib tashladilar, soʻng: «Biringiz aslo qiblaga ham, oʻng tomoniga ham balgʻam tashlamasin; chap tomoniga yoki chap oyogʻining tagiga tupursin», dedilar.Абу Ҳурайра ва Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳумо) шундай дедилар: Расулуллоҳ ﷺ қиблада балғам кўрдилар, бир тош олиб уни қириб ташладилар, сўнг: «Бирингиз асло қиблага ҳам, ўнг томонига ҳам балғам ташламасин; чап томонига ёки чап оёғининг тагига тупурсин», дедилар.