حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ قَالَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ وَحَبْلٌ مَمْدُودٌ بَيْنَ سَارِيَتَيْنِ فَقَالَ مَا هَذَا قَالُوا لِزَيْنَبَ تُصَلِّي فَإِذَا كَسِلَتْ أَوْ فَتَرَتْ أَمْسَكَتْ بِهِ فَقَالَ حُلُّوهُ ثُمَّ قَالَ لِيُصَلِّ أَحَدُكُمْ نَشَاطَهُ فَإِذَا كَسِلَ أَوْ فَتَرَ فَلْيَقْعُدْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidga kirdilar, ikki ustun orasiga arqon tortib qoʻyilgan edi. «Bu nima?» dedilar. «(Bu) Zaynab uchun. U namoz oʻqiydi, dangasalik qilsa yoki holdan ketsa, unga ushlanadi», dedilar. Shunda u zot: «Buni yeching», dedilar. Soʻng: «Biringiz tetik boʻlganida namoz oʻqisin, dangasalik qilsa yoki holdan ketsa, oʻtirsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирдилар, икки устун орасига арқон тортиб қўйилган эди. «Бу нима?» дедилар. «(Бу) Зайнаб учун. У намоз ўқийди, дангасалик қилса ёки ҳолдан кетса, унга ушланади», дедилар. Шунда у зот: «Буни ечинг», дедилар. Сўнг: «Бирингиз тетик бўлганида намоз ўқисин, дангасалик қилса ёки ҳолдан кетса, ўтирсин», дедилар.