حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، نَا ابْنُ عُلَيَّةَ ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ ، وَحَبْلٌ مَمْدُودٌ بَيْنَ سَارِيَتَيْنِ ، فَقَالَ : " مَا هَذَا ؟ " قَالُوا : لِزَيْنَبَ تُصَلِّي فَإِذَا كَسِلَتْ ، أَوْ فَتَرَتْ أَمْسَكَتْ بِهِ ، فَقَالَ : " حُلُّوهُ " ، ثُمَّ قَالَ : " لِيُصَلِّي أَحَدُكُمْ نَشَاطَهُ ، فَإِذَا كَسِلَ أَوْ فَتَرَ فَلْيَقْعُدْ "
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidga kirdilar, ikki ustun orasiga arqon tortib qoʻyilgan edi. «Bu nima?» — dedilar. «(Bu) Zaynab uchun. U namoz oʻqiydi, dangasalik qilsa yoki holdan ketsa, unga ushlanadi», — dedilar. Shunda u zot: «Buni yeching», — dedilar. Soʻng: «Biringiz tetik boʻlganida namoz oʻqisin, dangasalik qilsa yoki holdan ketsa, oʻtirsin», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирдилар, икки устун орасига арқон тортиб қўйилган эди. «Бу нима?» — дедилар. «(Бу) Зайнаб учун. У намоз ўқийди, дангасалик қилса ёки ҳолдан кетса, унга ушланади», — дедилар. Шунда у зот: «Буни ечинг», — дедилар. Сўнг: «Бирингиз тетик бўлганида намоз ўқисин, дангасалик қилса ёки ҳолдан кетса, ўтирсин», — дедилар.