حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى اللَّيْثِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَرَأَى حَبْلاً مَمْدُودًا بَيْنَ سَارِيَتَيْنِ فَقَالَ " مَا هَذَا الْحَبْلُ؟ " . قَالُوا لِزَيْنَبَ تُصَلِّي فِيهِ فَإِذَا فَتَرَتْ تَعَلَّقَتْ بِهِ . فَقَالَ " حُلُّوهُ. حُلُّوهُ. لِيُصَلِّ أَحَدُكُمْ نَشَاطَهُ. فَإِذَا فَتَرَ فَلْيَقْعُدْ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidga kirib, ikki ustun orasiga tortilgan bir arqonni koʻrdilar-da: «Bu arqon nima?» dedilar. Ular: «Bu Zaynabniki. U shu yerda namoz oʻqiydi, charchaganda unga osiladi», dedilar. U zot: «Uni yeching, uni yeching. Biringiz bardam boʻlganda namoz oʻqisin, charchasa oʻtirsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кириб, икки устун орасига тортилган бир арқонни кўрдилар-да: «Бу арқон нима?» дедилар. Улар: «Бу Зайнабники. У шу ерда намоз ўқийди, чарчаганда унга осилади», дедилар. У зот: «Уни ечинг, уни ечинг. Бирингиз бардам бўлганда намоз ўқисин, чарчаса ўтирсин», дедилар.