حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَمْزَةَ الضَّبِّيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ مَنْزِلًا لَمْ يَرْتَحِلْ حَتَّى يُصَلِّيَ الظُّهْرَ قَالَ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ لِأَنَسٍ يَا أَبَا حَمْزَةَ وَإِنْ كَانَ بِنِصْفِ النَّهَارِ قَالَ وَإِنْ كَانَ بِنِصْفِ النَّهَارِ
Hamza az-Zabbiy aytdi: Men Anas ibn Molikning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ biror manzilga tushsalar, peshin namozini oʻqimaguncha yoʻlga chiqmas edilar. Shunda Muhammad ibn Umar Anasga: «Ey Abu Hamza, kunning qoq yarmi boʻlsa ham-a?» dedi. U: «Kunning qoq yarmi boʻlsa ham», dedi.Ҳамза аз-Заббий айтди: Мен Анас ибн Моликнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ бирор манзилга тушсалар, пешин намозини ўқимагунча йўлга чиқмас эдилар. Шунда Муҳаммад ибн Умар Анасга: «Эй Абу Ҳамза, куннинг қоқ ярми бўлса ҳам-а?» деди. У: «Куннинг қоқ ярми бўлса ҳам», деди.