حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَيْتُ إِلَى السِّدْرَةِ فَإِذَا نَبْقُهَا مِثْلُ الْجِرَارِ وَإِذَا وَرَقُهَا مِثْلُ آذَانِ الْفِيَلَةِ فَلَمَّا غَشِيَهَا مِنْ أَمْرِ اللَّهِ مَا غَشِيَهَا تَحَوَّلَتْ يَاقُوتًا أَوْ زُمُرُّدًا أَوْ نَحْوَ ذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men Sidraga yetdim. Uning mevasi xumlardek, bargi esa fillarning quloqlaridek ekan. Allohning amridan unga nimaiki qoplagan boʻlsa, u yoqutga yoki zumradga yoxud shunga oʻxshash (narsa)ga aylandi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен Сидрага етдим. Унинг меваси хумлардек, барги эса филларнинг қулоқларидек экан. Аллоҳнинг амридан унга нимаики қоплаган бўлса, у ёқутга ёки зумрадга ёхуд шунга ўхшаш (нарса)га айланди», дедилар.