حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَرَجُلًا آخَرَ مِنْ الْأَنْصَارِ تَحَدَّثَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فِي حَاجَةٍ لَهُمَا حَتَّى ذَهَبَ مِنْ اللَّيْلِ سَاعَةٌ وَلَيْلَةٌ شَدِيدَةُ الظُّلْمَةِ ثُمَّ خَرَجَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْقَلِبَانِ وَبِيَدِ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا عُصَيَّةٌ فَأَضَاءَتْ عَصَا أَحَدِهِمَا لَهُمَا حَتَّى مَشَيَا فِي ضَوْئِهَا حَتَّى إِذَا افْتَرَقَ بِهِمَا الطَّرِيقُ أَضَاءَتْ لِلْآخَرِ عَصَاهُ فَمَشَى كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِي ضَوْءِ عَصَاهُ حَتَّى بَلَغَ إِلَى أَهْلِهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Usayd ibn Huzayr va ansorlardan boshqa bir kishi kechada Rasululloh ﷺning huzurlarida oʻzlariga tegishli bir ish haqida, kechaning bir qismi oʻtguncha suhbatlashdilar; kecha esa juda qorongʻi edi. Soʻng ular Rasululloh ﷺning huzurlaridan qaytib chiqdilar, har birining qoʻlida kichik bir tayoq bor edi. Ularning birining tayogʻi ikkoviga yorugʻlik berdi va uning yorugʻida yurdilar. Yoʻl ikkiga ayrilganda, ikkinchisiga oʻz tayogʻi yorugʻlik berdi. Bas, har biri oʻz tayogʻining yorugʻida ahliga yetguncha yurdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Усайд ибн Ҳузайр ва ансорлардан бошқа бир киши кечада Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ўзларига тегишли бир иш ҳақида, кечанинг бир қисми ўтгунча суҳбатлашдилар; кеча эса жуда қоронғи эди. Сўнг улар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларидан қайтиб чиқдилар, ҳар бирининг қўлида кичик бир таёқ бор эди. Уларнинг бирининг таёғи икковига ёруғлик берди ва унинг ёруғида юрдилар. Йўл иккига айрилганда, иккинчисига ўз таёғи ёруғлик берди. Бас, ҳар бири ўз таёғининг ёруғида аҳлига етгунча юрди.