حَدَّثَنَا عَارِمٌ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ أَنَّ أَنَسًا قَالَقِيلَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَتَيْتَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبَ حِمَارًا وَانْطَلَقَ الْمُسْلِمُونَ يَمْشُونَ وَهِيَ أَرْضٌ سَبِخَةٌ فَلَمَّا انْطَلَقَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِلَيْكَ عَنِّي فَوَاللَّهِ لَقَدْ آذَانِي رِيحُ حِمَارِكَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَاللَّهِ لَحِمَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَطْيَبُ رِيحًا مِنْكَ قَالَ فَغَضِبَ لِعَبْدِ اللَّهِ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ قَالَ فَغَضِبَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَصْحَابُهُ قَالَ وَكَانَ بَيْنَهُمْ ضَرْبٌ بِالْجَرِيدِ وَبِالْأَيْدِي وَالنِّعَالِ فَبَلَغَنَا أَنَّهَا نَزَلَتْ فِيهِمْ {وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ga: «Abdulloh ibn Ubayning oldiga borsangiz (yaxshi boʻlardi)», deyildi. (Anas) dedi: Shunda u zot eshakka minib, uning oldiga joʻnadilar, musulmonlar ham (birga) joʻnadilar. (U yer) shoʻrxok zamin edi. Nabiy ﷺ uning oldiga kelganlarida, u: «Mendan nari tur! Allohga qasamki, eshagingning sassiq hidi meni ozorlab yubordi», dedi. (Anas) dedi: Shunda ansorlardan bir kishi: «Allohga qasamki, Rasululloh ﷺ ning eshagi sendan koʻra xushboʻyroq», dedi. (Anas) dedi: Shunda Abdullohning qavmidan bir kishi u uchun gʻazablandi. (Anas) dedi: Soʻng ularning har biri uchun oʻz hamrohlari gʻazablanishdi. (Anas) dedi: Natijada ular oʻrtasida xurmo shoxlari bilan, qoʻllar bilan va kavushlar bilan urishuv boʻldi. (Anas) dedi: Bizga yetishicha, ular haqida quyidagi (oyat) nozil boʻlgan: {Agar moʻminlardan ikki toʻda urishib qolsalar, ularning oʻrtasini isloh qilinglar}.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ га: «Абдуллоҳ ибн Убайнинг олдига борсангиз (яхши бўларди)», дейилди. (Анас) деди: Шунда у зот эшакка миниб, унинг олдига жўнадилар, мусулмонлар ҳам (бирга) жўнадилар. (У ер) шўрхок замин эди. Набий ﷺ унинг олдига келганларида, у: «Мендан нари тур! Аллоҳга қасамки, эшагингнинг сассиқ ҳиди мени озорлаб юборди», деди. (Анас) деди: Шунда ансорлардан бир киши: «Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺ нинг эшаги сендан кўра хушбўйроқ», деди. (Анас) деди: Шунда Абдуллоҳнинг қавмидан бир киши у учун ғазабланди. (Анас) деди: Сўнг уларнинг ҳар бири учун ўз ҳамроҳлари ғазабланишди. (Анас) деди: Натижада улар ўртасида хурмо шохлари билан, қўллар билан ва кавушлар билан уришув бўлди. (Анас) деди: Бизга етишича, улар ҳақида қуйидаги (оят) нозил бўлган: {Агар мўминлардан икки тўда уришиб қолсалар, уларнинг ўртасини ислоҳ қилинглар}.