حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ قَالَ سَمِعْتُ مَرْوَانَ الْأَصْغَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ عَلِيًّا قَدِمَ مِنْ الْيَمَنِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَ أَهْلَلْتَ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ فَإِنِّي لَوْلَا أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لَأَحْلَلْتُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ali Yamandan keldi. Nabiy ﷺ unga: «Nima (niyat) bilan ehrom bogʻlading?» dedilar. U: «Rasululloh ﷺ nima bilan ehrom bogʻlagan boʻlsalar, oʻshanga ehrom bogʻladim», dedi. U zot: «Agar yonimda qurbonlik (hadyi) boʻlmaganida edi, ehromdan chiqar edim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Али Ямандан келди. Набий ﷺ унга: «Нима (ният) билан эҳром боғладинг?» дедилар. У: «Расулуллоҳ ﷺ нима билан эҳром боғлаган бўлсалар, ўшанга эҳром боғладим», деди. У зот: «Агар ёнимда қурбонлик (ҳадйи) бўлмаганида эди, эҳромдан чиқар эдим», дедилар.