حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ قَائِمًا يُصَلِّي فِي بَيْتِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَاطَّلَعَ فِي الْبَيْتِ وَقَالَ عَفَّانُ فِي بَيْتِهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَسَدَّدَهُ نَحْوَ عَيْنَيْهِ حَتَّى انْصَرَفَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uylarida turib namoz oʻqiyotgan edilar. Shunda bir kishi kelib, uyning ichiga moʻraladi — Affon: «uylarining (ichiga)», dedi. Bas, Rasululloh ﷺ sadoqlaridan bir oʻq olib, uning ikki koʻziga qaratdilar, toki u qaytib ketdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ уйларида туриб намоз ўқиётган эдилар. Шунда бир киши келиб, уйнинг ичига мўралади — Аффон: «уйларининг (ичига)», деди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ садоқларидан бир ўқ олиб, унинг икки кўзига қаратдилар, токи у қайтиб кетди.