حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَبْتَاعُ وَكَانَ فِي عُقْدَتِهِ يَعْنِي عَقْلَهُ ضَعْفٌ فَأَتَى أَهْلُهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ احْجُرْ عَلَى فُلَانٍ فَإِنَّهُ يَبْتَاعُ وَفِي عُقْدَتِهِ ضَعْفٌ فَدَعَاهُ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَهَاهُ عَنْ الْبَيْعِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي لَا أَصْبِرُ عَنْ الْبَيْعِ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ كُنْتَ غَيْرَ تَارِكٍ الْبَيْعَ فَقُلْ هُوَ هَا وَلَا خِلَابَةَ وَلَا هَا لَا خِلَابَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida bir kishi savdo qilar edi, lekin uning aqlida zaiflik bor edi. Uning ahli Allohning Nabiysi ﷺ huzuriga kelib: «Ey Allohning Nabiysi, falonchini (savdo qilishdan) man qiling, chunki u savdo qiladi, ammo aqlida zaiflik bor», dedilar. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ uni chaqirib, savdo qilishdan qaytardilar. U: «Ey Allohning Nabiysi, men savdosiz sabr qila olmayman», dedi. Shunda u zot ﷺ: «Agar savdoni tark eta olmaydigan boʻlsang, ‹Ma (ol), ma (ber)› deb ayt va ‹aldash yoʻq› deb shart qoʻy», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида бир киши савдо қилар эди, лекин унинг ақлида заифлик бор эди. Унинг аҳли Аллоҳнинг Набийси ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, фалончини (савдо қилишдан) ман қилинг, чунки у савдо қилади, аммо ақлида заифлик бор», дедилар. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ уни чақириб, савдо қилишдан қайтардилар. У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен савдосиз сабр қила олмайман», деди. Шунда у зот ﷺ: «Агар савдони тарк эта олмайдиган бўлсанг, ‹Ма (ол), ма (бер)› деб айт ва ‹алдаш йўқ› деб шарт қўй», дедилар.