حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَشَهِدْنَا ابْنَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ عَلَى الْقَبْرِ فَرَأَيْتُ عَيْنَيْهِ تَدْمَعَانِ ثُمَّ قَالَ هَلْ مِنْكُمْ مِنْ رَجُلٍ لَمْ يُقَارِفْ اللَّيْلَةَ قَالَ سُرَيْجٌ يَعْنِي ذَنْبًا فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَانْزِلْ قَالَ فَنَزَلَ فِي قَبْرِهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning bir qizlarining (dafnida) hozir boʻldik. Rasululloh ﷺ qabr yonida oʻtirar edilar. Men u zotning ikki koʻzlari yosh toʻkayotganini koʻrdim. Soʻng u zot: «Sizlarning oranglizda kechasi (ahli bilan) yaqinlik qilmagan kishi bormi?» dedilar. Surayj: «Yaʼni gunoh», dedi. Shunda Abu Talha: «Men, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, tush», dedilar. U esa uning qabriga tushdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг бир қизларининг (дафнида) ҳозир бўлдик. Расулуллоҳ ﷺ қабр ёнида ўтирар эдилар. Мен у зотнинг икки кўзлари ёш тўкаётганини кўрдим. Сўнг у зот: «Сизларнинг оранглизда кечаси (аҳли билан) яқинлик қилмаган киши борми?» дедилар. Сурайж: «Яъни гуноҳ», деди. Шунда Абу Талҳа: «Мен, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Ундай бўлса, туш», дедилар. У эса унинг қабрига тушди.