حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ يُكْسَى حُلَّةً مِنْ النَّارِ إِبْلِيسُ فَيَضَعُهَا عَلَى حَاجِبِهِ وَيَسْحَبُهَا وَهُوَ يَقُولُ يَا ثُبُورَاهُ وَذُرِّيَّتُهُ خَلْفَهُ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا ثُبُورَاهُمْ حَتَّى يَقِفَ عَلَى النَّارِ وَيَقُولُ يَا ثُبُورَاهُ وَيَقُولُونَ يَا ثُبُورَاهُمْ فَيُقَالُ {لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Doʻzax (oʻti)dan boʻlgan toʻnni birinchi boʻlib kiyadigan — Iblisdir. U uni qoshiga qoʻyib, sudrab: ‹Voy halokatim!› der; zurriyoti esa uning orqasida: ‹Voy halokatimiz!› deb boradilar — toki doʻzax oldida toʻxtaydi. U: ‹Voy halokatim!› deydi, ular: ‹Voy halokatimiz!› deydilar. Shunda: ‹Bugun bir halokatni emas, koʻp halokatlarni chaqiringlar!› deyiladi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Дўзах (ўти)дан бўлган тўнни биринчи бўлиб киядиган — Иблисдир. У уни қошига қўйиб, судраб: ‹Вой ҳалокатим!› дер; зурриёти эса унинг орқасида: ‹Вой ҳалокатимиз!› деб борадилар — токи дўзах олдида тўхтайди. У: ‹Вой ҳалокатим!› дейди, улар: ‹Вой ҳалокатимиз!› дейдилар. Шунда: ‹Бугун бир ҳалокатни эмас, кўп ҳалокатларни чақиринглар!› дейилади».